Uzasadnienie
W dniu 19 lutego 2010 r. Z. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., skargę decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Uznała w szczególności, że przyznana jej kwota tego dodatku w wysokości 160,02 zł została błędnie wyliczona.
Pismem z dnia 15 marca 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. – skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Jak wynika z akt sprawy, przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w D. z dnia [...] r. nr nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego, będąca decyzją organu I instancji, od której zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a. przysługiwało odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Mimo zawartego w decyzji I instancji dokładnego pouczenia, skarżąca nie złożyła od niej odwołania, w związku z czym należało uznać, że nie wyczerpała trybu zaskarżenia decyzji administracyjnej, jak tego wymaga art. 52 § 1 p.p.s.a. Wyczerpanie trybu zaskarżenia w stadium administracyjnym jest warunkiem dopuszczalności skargi (postanowienie NSA z dnia 14 marca 1999 r. sygn. akt III SA 7254/98 - Lex nr 43843).
Skoro przesłanka zaskarżenia decyzji administracyjnej nie została spełniona, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, po myśli art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a.