Uzasadnienie
W. F. zwróciła się do Rektora Akademii Medycznej we W. z żądaniem udostępnienia orzeczeń, jak i innych pism dotyczących postępowań dyscyplinarnych wskazanych przez nią osób.
W udzielonych wyżej wymienionej odpowiedziach z dnia 25 września 2009 r. i z dnia 12 listopada 2009 r. wskazano, iż przekazywanie dokumentów z postępowań dyscyplinarnych osobom nieuprawnionym nie może mieć miejsca, gdyż są to informacje niejawne.
Pismem z dnia 10 grudnia 2009 r. W.F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na odmowę Rektora Akademii Medycznej udzielenia jej tego rodzaju informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę Rektor Uczelni wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.) podmiotowi, któremu odmówiono prawa dostępu do informacji publicznej ze względu na wyłączenie jej jawności z powołaniem się na ochronę danych osobowych, prawo do prywatności oraz tajemnicę inną niż państwowa, służbowa, skarbowa lub statystyczna, przysługuje prawo wniesienia powództwa do sądu powszechnego o udostępnienie takiej informacji.
Z przytoczonego wyżej przepisu prawa wynika, iż o trybie dochodzenia praw związanych z odmową dostępu do informacji decyduje jej przedmiot, a droga sądowoadministracyjna oraz droga postępowania przed sądem powszechnym wzajemnie się wykluczają. Jeżeli więc podstawą odmowy udostępnienia informacji publicznej jest ochrona danych osobowych, prawo do prywatności, czy też tajemnica ustawowo chroniona, inna niż państwowa, służbowa, skarbowa lub statystyczna, to stronie ubiegającej się o taką informację nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Może ona natomiast wystąpić do właściwego sądu powszechnego z powództwem o udostępnienie tej informacji (por. postanowienie NSA z dnia 19 lutego 2008 r., sygn. akt I OSK 1640/07, LEX nr 453409).
W niniejszej sprawie odmówiono udostępnienia żądanej informacji publicznej z uwagi na niejawny charakter postępowania dyscyplinarnego,ochronę danych osobowych i prawo do prywatności. Niewątpliwie, powyższe mieści się w katalogu wskazanym w art. 22 ust. 1 cytowanej ustawy. Oznacza to, iż w tym przypadku sąd administracyjny nie może badać, czy organ, odmawiając udostępnienia informacji publicznej, prawidłowo zastosował przepisy prawa i czy przesłanka z art. 22 cytowanej ustawy w ogóle wystąpiła. Samo bowiem jej powołanie, powoduje niedopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 9 września 2008 r., sygn. I OSK 1021/08, CBOIS, postanowienie NSA z dnia 19 lutego 2008 r., sygn. akt I OSK 1640/07, LEX nr 453409).
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 22 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, orzeczono jak w sentencji postanowienia.