Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 30 marca 2023 r., sygn. akt IV SA/Wr 151/23

Uzasadnienie

Pismem z 7 lutego 2023 r. R. S. (dalej: strona, skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisane w sentencji pismo z dnia 12 stycznia 2023 r. w przedmiocie zawiadomienia o pozostawieniu pisma (podania) bez rozpoznania. W skardze złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że skoro na zawiadomienie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania nie przysługuje środek zaskarżenia to skarga jest niedopuszczalna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz. U. z 2023 r. poz. 259), dalej jako p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn niż określone w art. 58 § 1 pkt 1 - 5, wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Stosownie do treści art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 2a i § 3).

W sprawie niniejszej skarga dotyczy pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 stycznia 2023 r., w którym organ ten, powołując się na przepis art. 64 § 2 k.p.a., poinformował skarżącego o pozostawieniu jego pisma (podania) z dnia 14 listopada 2022 r. bez rozpoznania.

Zdaniem Sądu należy zauważyć, że pozostawienie sprawy bez rozpoznania oznacza stwierdzenie przez organy administracji publicznej - w drodze odpowiedniej adnotacji lub powiadomienia - że podanie zawiera wadę określoną w art. 64 k.p.a. i że wskutek tego stało się bezskuteczne z mocy prawa (tak m.in. R. Stankiewicz /w:/ Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, wyd. 2, C.H. Beck, Warszawa 2015 i cyt. tam wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 1999 r., sygn. akt I SA 1381/98, niepubl.).

Nie ulega wątpliwości, że pozostawienie podania bez rozpoznania nie rozstrzyga o istocie sprawy, ani nie kończy się sprawy w inny sposób. W tej sytuacji, uznać trzeba, że zawiadomienie o pozostawieniu podania bez rozpoznania, w trybie art. 64 § 2 k.p.a., nie przybiera ani charakteru decyzji (zob. m.in. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2000 r., sygn. akt III ZP 11/00, OSNAPiUS 2000, Nr 19, poz. 702, z glosą aprobującą B. Adamiak, OSP 2001, Nr 1, poz. 12; por. także: wyrok NSA z dnia 10 lipca 1998 r., sygn. akt I SA 1107/96, niepubl., wyrok NSA z dnia 27 kwietnia 1998 r., sygn. akt IV SA 1041/96, niepubl., wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 1999 r., sygn. akt I SA 1253/98, niepubl., czy też wyrok NSA z dnia 5 września 2000 r., sygn. akt SA 1233/99, niepubl.), czy też postanowienia administracyjnego (zob. m.in. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2001 r., sygn. akt I SA 244/00, niepubl.). Pozostawienie podania bez rozpoznania ma zatem charakter czynności materialno-technicznej, o której podjęciu organ zawiadamia stronę w formie pisma informacyjnego.

W ocenie Sądu, należy uznać, że powiadomienie o pozostawieniu podania bez rozpoznania, w trybie art. 64 § 2 k.p.a., nie mieści się w grupie aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej (innych niż decyzje i postanowienia), dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co w konsekwencji oznacza, że brak jest możliwości zaskarżenia do sądu spornego pisma z dnia 12 stycznia 2023 r.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zobligowany był orzec jak w sentencji postanowienia.

Odrębnym postanowieniem z dnia 29 marca 2023 r. Sąd oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika.