Uzasadnienie
Wojewoda Dolnośląski wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na wyżej oznaczoną uchwałę Rady Miejskiej w S.j domagając się stwierdzenia jej nieważności z uwagi na istotne naruszenie art. 88 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2002 r., Nr 147, poz. 129 ze zm.) w związku z art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych aktów prawnych (Dz. U. z 207 r., Nr 68, poz. 449). Pismem z dnia 28 kwietnia 2009 r. strona skarżąca cofnęła skargę z tym uzasadnieniem, że Rada Miejska w Szczytnej we własnym zakresie usunęła wskazane w skardze naruszenia prawa, albowiem w dniu 26 marca 2009 r. podjęła uchwałę Nr XXVII/193/09, którą uchylono zaskarżoną uchwałę z dnia 25 września 2008 r. Nr XXI/138/08 oraz w całości uwzględniono stanowisko Wojewody Dolnośląskiego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 zdanie 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi uzależniona jest od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie niedopuszczalności cofnięcia skargi, o czym stanowi dalej zdanie 3 art. 60 wskazanej wyżej ustawy procesowej. Z kolei niedopuszczalność wniosku o cofnięcie skargi stwierdzana jest w przypadku ustalenia, że przedmiotowy wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jak wynika z ujawnionych okoliczności sprawy na podstawie uchwały Rady Miejskiej w Szczytnej z dnia 26 marca 2009 r. Nr XXVII/193/09 (postanowienie § 3 tej uchwały) utraciła moc uchwała Rady Miejskiej w Szczytnej z dnia 25 września 2008 r. Nr XXI/138/08 w sprawie ustalenia wysokości ekwiwalentu pieniężnego udzielanego członkowi ochotniczej straży pożarnej, będąca przedmiotem skargi do tutejszego Sądu.
Wobec tego w świetle materiału aktowego badanej sprawy oświadczenie organu nadzoru w przedmiocie cofnięcia skargi, nie nasuwa – z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z powyższym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 powołanej na wstępie ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W konsekwencji, na podstawie przytoczonego przepisu postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.