Uzasadnienie
L. H. wystąpił z wnioskiem o przyznanie mu uprawnień kombatanckich w oparciu o art. 4 ust. 1 pkt 3 b ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (tekst jedn. Dz.U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371 z późn. zm). Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...]r. Nr [...], odmówił L. H. przyznania uprawnień kombatanckich z tytułu deportacji do ZSRR. Organ ten stwierdził, że wnioskodawca dostatecznie nie udokumentował podlegania represjom w rozumieniu art.4 ust.l pkt 3 powołanej ustawy kombatanckiej.
W wyniku złożenia przez L. H. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...]r. Nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ powołał się na art. 4 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy kombatanckiej, według którego represjami w rozumieniu ustawy są okresy przebywania z przyczyn politycznych, religijnych i narodowościowych na przymusowych zesłaniach i deportacji w ZSRR. Organ powołał się także na art. 22 ust. 1 ustawy, który stanowi, że o spełnieniu wymaganych przez ustawę warunków, o których mowa w art. 21, orzeka się na podstawie udokumentowanego wniosku zainteresowanej osoby oraz rekomendacji stowarzyszenia właściwego dla określonego rodzaju działalności kombatanckiej lub represji. Organ stwierdził, że po analizie dokumentów przedłożonych przez odwołującego się należy uznać, że nie przedstawił on dostatecznych dowodów na okoliczność, że w jego sprawie zachodzą przesłanki art.4 ust.1 pkt. 3 lit.b ustawy.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego L. H. podniósł, że odmowa przyznania mu uprawnień kombatanckich jest dla niego niesprawiedliwa i krzywdząca. Zarzucił, że w uzasadnieniu odmowy brak jest wzmianki o istotnym fakcie, że jego matka po powrocie z III Rzeszy do B. w [...] r. została aresztowana, a po kilku miesiącach aresztu była przewożona do miejsca nieznanego dla niej i nieznanego dla skarżącego. W trakcie transportu zaczęła rodzić i wysadzono ją z pociągu. Po urodzeniu skarżącego matka potajemnie wróciła do domu rodzinnego w B., skąd po kilku miesiącach, także w tajemnicy przed władzami, które w dalszym ciągu interesowały się jej losem, uciekła z rodziną do Polski. Fakty te, zdaniem skarżącego, wyraźnie wskazują, że matka skarżącego była prześladowana z przyczyn politycznych za to, że wróciła do B. z wrogiego kraju, czyli z III Rzeszy. Razem z matką prześladowany był także skarżący.
W B., w obawie przed ponownym aresztowaniem i zesłaniem matki, skarżący uchodził za dziecko swego dziadka. Jako taki skarżący przyjechał do Polski. Dopiero w [...]r., po tzw. "odwilży", matka skarżącego ponownie uregulowała fakt posiadania dziecka. Skarżący stwierdził, że posiada na te okoliczności stosowne dokumenty.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych podtrzymał zaskarżoną decyzję i argumenty zawarte w jej uzasadnieniu oraz wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu podkreślił, że skarżący poza własnymi relacjami na temat aresztowania jego matki i jej wywozu w głąb ZSRR nie przedstawił zeznań świadków na tę okoliczność. Powołał się także na art. 22 ust. 1 ustawy, że wydawana w takim trybie, wnioskowana przez skarżącego decyzja, opiera się na podstawie udokumentowanych okoliczności i faktów. Samo uprawdopodobnienie takich zdarzeń jest więc niewystarczające.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i z przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez sąd, następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 cytowanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują. Skarga zatem nie zasługiwała na uwzględnienie.
Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że matka skarżącego przebywała na robotach w Niemczech od [...]r. do [...]r. Następnie powróciła do B., gdzie mieszkała jej rodzina. Z poświadczonej kserokopii decyzji z dnia [...]r. wynika, że skarżący urodził się dnia [...]r. w B.. Z zaświadczenia z dnia [...]r., zawierającego zeznania rodziców chrzestnych skarżącego, wynika, że skarżący został ochrzczony w kościele parafialnym w B., dnia [...]r. Z zaświadczenia z dnia [...]r., wydanego przez Archiwum Państwowe we W., wynika z kolei, że skarżący wraz z matką i jej rodziną przybyli z B. na Ziemie Odzyskane dnia [...]r.
W kwestii zarzutów skarżącego należy zatem stwierdzić, że okoliczności, które podnosi dla uzasadnienia swego żądania, to jest prześladowanie jego matki z przyczyn politycznych, polegające na aresztowaniu jego matki przez władze radzieckie po jej powrocie z III Rzeszy do B. w [...] r., przewożenia jej do jakiegoś miejsca nieznanego dla niej i dla skarżącego oraz urodzenia w tym czasie skarżącego, oparte są jedynie na relacji skarżącego. Nie są w żaden sposób udokumentowane w innych środkach dowodowych, np. poprzez zeznania świadków. Chociaż skarżący twierdzi, że posiada na tę okoliczność stosowne dokumenty, to jednak takich dokumentów nie przedstawił.
W świetle powołanego art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, ciężar dowodu na okoliczności uzasadniające uzyskanie uprawnień kombatanckich spoczywa na osobie, która ubiega się o takie uprawnienia. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący przedłożył jakiekolwiek dowody na powyższe okoliczności. Wbrew zarzutom skarżącego organ wyjaśnił stan faktyczny sprawy oraz ocenił materiał dowodowy w ramach oceny dowodów, określonej w art. 80 kpa. Uzasadnił także prawnie i faktycznie podjętą decyzję, uwzględniając wymagania przepisu art. 107 § 3 kpa.
W świetle powyższego zaskarżoną decyzję należy uznać za prawidłową. Skarga jako pozbawiona uzasadnionych podstaw podlega zatem oddaleniu. Sąd orzekł tak na podstawie art. 151 wyżej powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.