Uzasadnienie
Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania L. F. od, wydanej z upoważnienia Prezydenta W., decyzji Kierownika Zespołu Terenowej Pracy Socjalnej nr [...] Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W., z dnia [...] r. (Nr[...]), odmawiającej udzielenia zasiłku okresowego na żywność, odzież, obuwie, środki czystości i higieny osobistej, na podstawie:
- - art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego,
- - art. 4, art. 11 ust. 2 w związku z art. 38 ust. 1 i art. 106 ust. 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 z późn. zm.), utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję.
W motywach uzasadnienia tego rozstrzygnięcia stwierdzono, że w dniu [...] r. L. F. wystąpił do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z wnioskiem o przyznanie zasiłku okresowego, zasiłku celowego na uregulowanie zadłużenia za najmowanie pokoju za okres [...] - [...] r., tj. [...] zł miesięcznie, zasiłku celowego na kształcenie się, usamodzielnienie i zagospodarowanie. We wniosku nadmienił, iż przyznany zasiłek okresowy będzie przeznaczony na żywność, odzież i obuwie, środki czystości i higieny osobistej.
Wyrażony w podaniu z dnia [...] r. wniosek o przyznanie zasiłku celowego załatwiono odrębną decyzją z dnia [...] r. ([...], [...]). Decyzją z dnia [...] r. (Nr[...]), odmówiono natomiast Stronie udzielenia zasiłku okresowego z przeznaczeniem na żywność, odzież, obuwie, środki czystości i higieny osobistej, wskazując w uzasadnieniu, że Wnioskodawca nie wyraził zgody na przeprowadzenie wywiadu środowiskowego.
L. F. w odwołaniu od powyższej decyzji oświadczył, że wnosi o przekazanie jego sprawy do rozpatrzenia do Zespołu do Spraw Osób Bezdomnych we W., utrzymując, że nadal spełnia definicję osoby bezdomnej, gdyż "u znajomych przebywa tylko gościnnie", czego nie można traktować jako miejsce zamieszkania. Stwierdził, że z powodu braku środków na potrzeby egzystencjalne w 2006 r. musiał zrezygnować z ofert pracy co najmniej trzech pracodawców.
Rozpatrując sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że pomoc społeczna - zgodnie z art. 2 ust. 1 powołanej na wstępie ustawy o pomocy społecznej - jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one wstanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Artykuł 4 tej ustawy stanowi, że osoby i rodziny korzystające z pomocy społecznej są obowiązane do współdziałania w rozwiązywaniu ich trudnej sytuacji życiowej. W art. 11 ust. 2 ustawodawca zdecydował, że brak współdziałania osoby lub rodziny z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej może stanowić podstawę do odmowy przyznania świadczeń, uchylenia decyzji o przyznaniu świadczenia lub wstrzymania świadczeń z pomocy społecznej.
Wobec treści - znajdującego się w aktach - oświadczenia L. F. z dnia [...] r., iż odmawia on zgody na przeprowadzenie wywiadu środowiskowego przez pracownika socjalnego Zespołu Terenowej Pracy Socjalnej nr [...] Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W., Kolegium podzieliło pogląd organu pierwszej instancji zawarty w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że w rozpatrywanej sytuacja braku współdziałania Wnioskodawcy uzasadnia odmowę udzielenia pomocy. Zgodnie bowiem żart. 106 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej decyzję administracyjną o przyznaniu lub odmowie przyznania świadczenia, z wyjątkiem decyzji o odmowie przyznania biletu kredytowanego, wydaje się po przeprowadzeniu rodzinnego wywiadu środowiskowego. Wywiad środowiskowy przeprowadza się w miejscu zamieszkania lub pobytu osoby. Jak wskazuje sam L. F. jego miejscem pobytu jest wynajmowany (za kwotę określoną przez niego na [...] zł miesięcznie), pokój w mieszkaniu położonym we W., przy ul. P. S. [...].
Teren ten obejmuje swoim działaniem Zespół Terenowej Pracy Socjalnej nr [...] Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W.. Działający z upoważnienia Prezydenta W. Kierownik tego Zespołu jest zatem właściwy do wydawania decyzji w sprawie wszczętej wnioskiem Strony. Pracownik tego Zespołu powinien także przeprowadzić w miejscu przebywania Strony wywiad środowiskowy. Podniesiony w odwołaniu wniosek o przekazanie sprawy do rozpatrzenia przez Zespół do Spraw Osób Bezdomnych i Uchodźców należy zatem uznać za nieuzasadniony. Kolegium wyjaśnia, że zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 powołanej ustawy udzielanie zasiłku okresowego, o który ubiega się L. F., należy do zadań własnych gminy. Właściwość miejscową gminy w sprawach świadczeń z pomocy społecznej ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie (art. 101 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej).
W skardze L. F. wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości ze względu na rażące naruszenie prawa. Zarzucił błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie przepisów art. 106 ust. 4, 101 ust. 1, art. 2 ust. 1 i art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 z późn. zm.).
Odpowiadając na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w całości podtrzymało stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji z dnia [...] r. oraz dokonaną tam interpretację wskazywanych przez skarżącego przepisów. W treści skargi Kolegium nie znalazło argumentów potwierdzających pogląd L. F., że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo.
W ocenie Kolegium, fakt, iż L. F. kolejny raz odmówił wyrażenia zgody na przeprowadzenie wywiadu środowiskowego w miejscu przebywania przez pracownika socjalnego Zespołu Terenowej Pracy Socjalnej Nr [...] - właściwego w rozpatrywanej sprawie - potwierdza brak współdziałania Skarżącego z organem pomocy społecznej. Zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy (również powołanym w skardze) - brak współdziałania osoby zainteresowanej pomocą z pracownikiem socjalnym może być podstawą odmowy przyznania świadczenia, uchylenia decyzji o przyznaniu świadczenia lub wstrzymania świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej. Organ pierwszej instancji, któremu skarżący uniemożliwił ustalenie jego sytuacji osobistej i dochodowej oraz zakresu potencjalnych potrzeb, mógł podjąć jedynie rozstrzygnięcie jak w decyzji z [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz U Nr 153 poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Skarga jest bezzasadna. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie mogła być uwzględniona, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest odmowa przyznania skarżącemu zasiłku okresowego.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64 poz. 59 z późn. zm), pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Przepis art. 4 powołanej ustawy stanowi, że osoby i rodziny korzystające z pomocy społecznej są obowiązane do współdziałania w rozwiązywaniu ich trudnej sytuacji życiowej. W art. 11 ust. 2 ustawodawca zdecydował, że brak współdziałania osoby lub rodziny z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej może stanowić podstawę do odmowy przyznania świadczeń, uchylenia decyzji o przyznaniu świadczenia lub wstrzymania świadczeń z pomocy społecznej. Zgodnie z przepisem z art. 106 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej decyzję administracyjną o przyznaniu lub odmowie przyznania świadczenia, z wyjątkiem decyzji o odmowie przyznania biletu kredytowanego, wydaje się po przeprowadzeniu rodzinnego wywiadu środowiskowego. Wywiad środowiskowy przeprowadza się w miejscu zamieszkania lub pobytu osoby.
Z dołączonego do akt administracyjnych sprawy oświadczenia L. F. z dnia [...] r. wynika, iż odmówił on zgody na przeprowadzenie wywiadu środowiskowego przez pracownia socjalnego Zespołu Terenowej Pracy Socjalnej nr [...] Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W.. Sąd podzielił pogląd organów orzekających zawarty w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że w rozpatrywanej sprawie sytuacja braku współdziałania Wnioskodawcy uzasadnia odmowę udzielenia pomocy. Zabrakło także podstaw do uznania zarzutu skargi w przedmiocie niewłaściwości organu w rozpatrywanej sprawie. Organ odwoławczy trafnie skonstatował, że sam skarżący wskazał, iż jego miejscem pobytu jest wynajmowany (za kwotę określoną przez niego na [...] zł miesięcznie), pokój w mieszkaniu położonym we W., przy ul. P. S. [...]. Teren ten obejmuje swoim działaniem Zespół Terenowej Pracy Socjalnej nr [...] Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W..
Działający z upoważnienia Prezydenta W. Kierownik tego Zespołu był zatem właściwy do wydawania decyzji w sprawie wszczętej wnioskiem Strony. Pracownik tego Zespołu powinien także przeprowadzić w miejscu przebywania Strony wywiad środowiskowy. Podniesiony w odwołaniu wniosek o przekazanie sprawy do rozpatrzenia przez Zespół do Spraw Osób Bezdomnych i Uchodźców należało zatem uznać za nieuzasadniony. Kolegium prawidłowo wyjaśniło, że zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 powołanej ustawy udzielanie zasiłku okresowego, o który ubiega się L. F., należy do zadań własnych gminy. Właściwość miejscową gminy w sprawach świadczeń z pomocy społecznej ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie (art. 101 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej).
Uwzględniając powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uznania zarzutu skargi w przedmiocie błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania w sprawie wymienionych przez L. F. przepisów ustawy o pomocy społecznej, a w szczególności, do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji w całości.
Wobec tego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.