Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 lutego 2011 r. J. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie obniżenia dodatku służbowego. Decyzja ta uchyliła decyzję Komendanta Powiatowego Policji w Z. z dnia [...], nr [...] w części dotyczącej daty obniżenia dodatku służbowego, ustaliła datę obniżenia dodatku funkcyjnego, w pozostałej części utrzymała decyzję organu I instancji w mocy.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego w omawianej sprawie. W uzasadnieniu wskazano, że decyzją z dnia [...], nr [...] Komendant Wojewódzki Policji we W. uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] oraz poprzedzającą ja decyzję z dnia [...] i umorzył postępowanie administracyjne w przedmiocie obniżenia dodatku służbowego.
Pismem z dnia 1 kwietnia 2011 r. Sąd wezwał J. B. o oświadczenie się, czy w związku z zawartym w odpowiedzi na skargę wnioskiem o umorzenie postępowania w omawianej sprawie, skarżący podtrzymuje swoją skargę, czy ją cofa.
W piśmie z dnia 10 kwietnia 2011 r. skarżący oświadczył, że cofa swoją skargę na wymienioną decyzję z dnia 31 grudnia 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. stanowi, iż skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Czynność procesową skarżącego - w świetle materiału sprawy - należy uznać za dopuszczalną i skuteczną. Postępowanie sądowe stało się zatem w tej sprawie bezprzedmiotowe. W konsekwencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu.