Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 lutego 2015 r. M. A. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Wojewody D. z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 13 marca 2015 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi w tut. Sądzie lub nadesłanie odpisu skargi oryginalnie podpisanej. Powyższe zarządzenie zawierało pouczenie, że należy je wykonać w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Strona skarżąca nie uzupełniła braku skargi w zakreślonym przez Sąd terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym (tj. powinna zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników) oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego).
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że jeżeli warunki formalne skargi nie zostaną spełnione, skarżący winien być w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a wezwany do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., I OSK 7/10, publ. LEX nr 578341 oraz internetowa Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych).
Należy wskazać, że przesyłka zawierająca wezwanie Sądu została skierowana do skarżącego na adres wskazany w skardze.
Na przesyłce zawierającej wezwanie Sądu poczta poczyniła zapisy, że w dacie podjęcia próby doręczenia, to jest dnia 24 kwietnia 2015 r. przesyłki nie doręczono adresatowi, gdyż był nieobecny. Odnotowano, że przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej o czym umieszczono zawiadomienie w skrzynce oddawczej adresata.
Przesyłka była dwukrotnie awizowana i nie została przez adresata podjęta w terminie. Wobec tego doręczenie wezwania miało miejsce w dniu 8 maja 2015 r. a wyznaczony przez Sąd termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął w dniu 15 maja 2015 r.
Opis czynności umieszczony na kopercie zawierającej wezwanie wskazuje, że nie było możliwości osobistego doręczenia przesyłki.
W tej sytuacji został zastosowany tryb wynikający z art. 73 p.p.s.a. Ustawodawca w ostatnim zdaniu tego przepisu wprowadza fikcję prawną sprowadzającą się do tego, że wykazanie wykonania czynności określonych w art. 73 p.p.s.a. daje podstawę do uznania skuteczności doręczenia, w sytuacji gdy adresat nie podejmie przesyłkę.
W niniejszej sprawie doręczający przesyłkę prawidłowo wykonał czynności opisane w powołanym przepisie. Zgodnie z art. 73 p.p.s.a. doręczyciel dwukrotnie awizował przesyłkę.
Reasumując należy stwierdzić, że doręczenie wezwania stronie skarżącej w dniu 8 maja 2015 r. nastąpiło w sposób przewidziany prawem.
W niniejszej sprawie skarżący w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania do podpisania skargi nie uczynił zadość wezwaniu, co musiało skutkować odrzuceniem skargi.
Wobec nieuzupełnienia, w zakreślonym terminie, wymogu formalnego skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wniesiona skarga podlegała odrzuceniu, co orzeczono w sentencji postanowienia.