Uzasadnienie
Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
W jego uzasadnieniu podała, że mieszka i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe razem z matką i pięcioletnią córką. Podała, że nie posiada dochodów ze stosunku pracy. Samotnie wychowuje dziecko. Pobiera specjalny zasiłek opiekuńczy w wysokości [..] zł, alimenty na dziecko w kwocie [...] zł i zasiłek rodzinny na dziecko w wysokości [...] zł. Matka otrzymuje emeryturę w wysokości [...] zł. Wspólny dochód rodziny wynosi [...] zł. Wydatki związane z utrzymaniem wynoszą: czynsz 350 zł, prąd 63 zł, gaz 97 zł, wyżywienie dla trzech osób 1300 zł, leki matki 250 zł, leki skarżącej z uwagi na niepełnosprawność 130 zł, opłata za przedszkole 180 zł. Podała, że posiada mieszkanie i nie posiada innych nieruchomości oraz przedmiotów i papierów wartościowych, wierzytelności i oszczędności.
Z przepisu art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej p.p.s.a.) wynika, że ustanowienie radcy prawnego lub adwokata obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym.
Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny.
Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.
Mając na uwadze, że skarżąca jest samotną matką nie pozostającą w zatrudnieniu, korzystającą ze świadczeń rodzinnych oraz mając na uwadze wysokość emerytury matki i wysokość wykazanych wydatków i brak majątku, przyjąć trzeba, że wykazała ona, iż spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
W myśl zaś art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. do czynności w zakresie przyznania prawa pomocy, które wykonuje referendarz sądowy należy wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy;
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 245 § 3 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.