Uzasadnienie
D. Komendant Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej po rozpatrzeniu odwołania bryg. G. C. od decyzji pełniącego obowiązki Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w S. z dnia [...]r. Nr [...]w sprawie mianowania na stanowisko służbowe, decyzją z dnia [...]r. Nr [...], na podstawie art. 11a ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991r. o Państwowej Straży Pożarnej /Dz.U. z 2002r. Nr 147, poz. 1230 ze zm./ oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 ze zm./ utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że D. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej we W. decyzją z dnia [...]r. odwołał bryg. G. C. ze stanowiska Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w S. z dniem [...]r. Od powyższej decyzji bryg. G.C. wniósł odwołanie. Po rozpatrzeniu odwołania, Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia [...]r. uchylił zaskarżoną decyzję w punkcie dotyczącym daty odwołania ze stanowiska, ustalił nową datę odwołania ze stanowiska na dzień [...]r. i w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję czyniąc ją ostateczną. Powyższa decyzja jest ostateczna.
Odwołanie bryg. G. C. z zajmowanego stanowiska nastąpiło z zachowaniem wymogów art. 13 ust. 2 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej również Kodeks Pracy dopuszcza odwołanie ze stanowiska zajmowanego na podstawie powołania /art. 70 § 1 kp/.
W świetle powyższego, skoro prawomocną decyzją bryg. G.C. został odwołany z dniem [...]r. ze stanowiska Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w S., p.o. Komendant Powiatowy PSP w S. jako przełożony służbowy był obowiązany, zgodnie z art. 32, ust. 1, pkt 3 ustawy o PSP do mianowania go na stanowisko służbowe oraz ustalenia uposażenia.
Wniesienie zaś skargi na decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...]r. Nr [...]nie stanowi przeszkody do wydania decyzji z dnia [...]r. Nr [...].
Organ odwoławczy ponadto podkreślił, iż przyjęcie do wiadomości zaskarżonej decyzji jak i decyzji niniejszej, nie oznacza wyrażenia przez stronę zgody na przyjęcie stanowiska określonego w tych decyzjach. W przypadku nie wyrażenia zgody na przyjęcie stanowiska określonego w decyzji o mianowaniu zgodnie z przepisami ustawy o PSP, strażak może być zwolniony ze służby.
W skardze na powyższą decyzję skarżący wniósł o jej uchylenie. Uważa, iż decyzja jest bezpodstawna i nie mająca pokrycia w faktach i dowodach. Podniósł, iż brak jest jakichkolwiek faktów uzasadniających zmianę stanowiska Komendanta.
W odpowiedzi na skargę D. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej we W. wniósł o jej oddalenie.
Podniósł, iż zarzuty skargi wiążą się z decyzją z dnia [...]r. Nr [...]odwołującą skarżącego ze stanowiska Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w S. i do tej decyzji mogły być skierowane. Wskazał, że wybór stanowiska należał do uznaniowej decyzji nowego Komendanta Powiatowego PSP w S., w ramach posiadanych etatów.
Na rozprawie pełnomocnik organu przedłożył prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2005r. sygn. akt II SA/Wa 2024/04 oddalający skargę G. C. na decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...]r. nr [...]w przedmiocie odwołania ze stanowiska. Dodał, iż skarżący obecnie przebywa na emeryturze. Skarżący natomiast oświadczył, iż kwestionuje mianowanie go na stanowisko specjalisty, ponieważ uważa, że jest to stanowisko nieodpowiednie mu rangą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy /art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. Nr 153 poz. 1270/
W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują. Skarga zatem nie mogła zostać uwzględniona.
Zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991r. o Państwowej Straży Pożarnej /Dz.U. z 2000r. Nr 147, poz. 1230 ze zm./ "Akt mianowania strażaka na stanowisko służbowe powinien w szczególności określić rodzaj mianowania."
Z pism skarżącego znajdujących się w aktach sprawy, a w szczególności z uzasadnienia skargi wniesionej przez G. C. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wynika niedwuznacznie, iż kwestionuje on mianowanie go na stanowisko specjalisty, natomiast kwalifikacje przez niego posiadane predysponują go do objęcia stanowiska wyższego rangą.
Akt mianowania jest czynnością formalnie jednostronną tzn. sygnowaną tylko przez organ ale jednocześnie jest czynnością materialnie dwustronną. Oznacza to, że uprzednia zgoda nominanta nie stanowiąc treści aktu mianowania, jest jednak warunkiem jego skuteczności. Objęcie stanowiska jest równoznaczne z wyrażeniem zgody.
Dysponowanie stanowiskiem w służbie należy do kompetencji właściwego organu i mieści się w jego sferze uznaniowej, ograniczonej tylko tymi przesłankami, które zostały wskazane przez prawo.
Skarżący został odwołany ze stanowiska Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w S. ostateczną decyzją Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej Nr [...]z dnia [...]r.; jej konsekwencją jak trafnie stwierdza organ odwoławczy było obowiązkowe mianowanie skarżącego na nowe stanowisko służbowe. Wybór natomiast tego stanowiska należał do uznania przełożonego służbowego /Komendanta PPSP w S./, który uwzględniać musi możliwości etatowe kierowanej jednostki a przede wszystkim potrzeby właściwego wypełniania przypisanych jej zadań.
Wprawdzie w czasie rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjny G. C. podniósł, iż stanowisko specjalisty "nie odpowiada mu rangą" jednakże, żaden przepis prawa kontrolowanym aktem mianowania nie został naruszony. Potwierdza to tylko dodatkowo wcześniej wyrażoną tezę o uznaniowości działania przełożonego służbowego rozporządzającego danym stanowiskiem służbowym.
Skoro decyzja o mianowaniu funkcjonariusza ma uznaniowy charakter w tej części w jakiej określa ona stanowisko służbowe funkcjonariusza Straży Pożarnej kompetencje Sądu nie mogą sięgać istoty takiego wyboru. Zwraca przy tym uwagę szczupłość argumentacji skarżącego kwestionującego akt mianowania go na stanowisko specjalisty uniemożliwiając pełniejsze odniesienie się do jego wywodów.
Z tych względów skargę jako nieusprawiedliwioną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.