Uzasadnienie
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W jego uzasadnieniu wskazał, że jest osoba samotną, długotrwale bezrobotną, nie osiągającą dochodów. Korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej, w tym ostatnio z zasiłku celowego przyznanego w [...] 2009 r. w kwocie 350 zł. Podał, że posiada mieszkanie o powierzchni 25,30 m2 i nie posiada innych nieruchomości, oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych, konta bankowego.
Przepis art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu. W myśl art. 258 § 3 tej ustawy do postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące postanowień sądu.
Strona skarżąca jest zwolniona od ponoszenia wszelkich kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit "a" cytowanej ustawy, zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących opieki i pomocy społecznej. Z tego względu postępowanie wszczęte tym wnioskiem jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu.
Natomiast art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Mając na uwadze, iż skarżący jest osobą samotną, bezrobotną, nie osiągającą dochodów, korzystającą ze świadczeń z pomocy społecznej przyjąć trzeba, iż wykazał on, że spełnia przesłanki warunkujące ustanowienie adwokata.
Z tych względów, w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 w związku z 161 § 1 pkt 3 i art. 239 pkt 1 lit "a" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.