Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...], nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty Powiatu D. z dnia [...], nr [...], wydaną w przedmiocie wskazanym w osnowie niniejszego orzeczenia.
Jednocześnie pouczono bezrobotnego o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego, w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia.
Decyzję tę skarżący odebrał osobiście w dniu 5 grudnia 2011 r., co poświadczył własnoręcznym podpisem. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 27 lutego 2012 r. decyzję tę zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Skarga została wniesiona za pośrednictwem organu odwoławczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca postanowieniem skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W rozpoznawanej sprawie, decyzję, stanowiącą przedmiot skargi wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, doręczono skarżącemu w dniu 5 grudnia 2011 r. Zatem termin skutecznego wniesienia skargi na decyzję Wojewody [...] rozpoczął swój bieg w dniu 6 grudnia 2011 r. i upłynął w dniu 4 stycznia 2012 r. (środa).
Tymczasem z akt sprawy wynika, iż pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji, skarga została wniesiona pismem nadanym w urzędzie pocztowym, w dniu 27 lutego 2012 r., a zatem po upływie terminu zakreślonego przez ustawę do dokonania tej czynności.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że skarżący wniósł skargę z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a, co czyni skargę spóźnioną.
Należy przy tym stwierdzić, iż skarżący nie wnosił o przywrócenie terminu do złożenia skargi.
Mając na uwadze powyższe, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a, co orzeczono w sentencji postanowienia.