Uzasadnienie
Pismem z dnia 1 marca 2012 r. D. B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego.
Zarządzeniem z dnia 21 marca 2012 r. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez podpisanie skargi, tj. podpisanie skargi w tutejszym Sądzie, bądź nadesłanie odpisu skargi oryginalnie podpisanej oraz nadesłanie dwóch egzemplarzy odpisów skargi oryginalnie podpisanych. Jednocześnie pouczono skarżącego, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje jej odrzucenie.
Mimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie usunął powyższych braków formalnych skargi.
W dniu 18 kwietnia 2012 r. wpłynęło do Sądu pismo, w którym skarżący zwrócił się o ponowne przesłanie na jego adres powyższego wezwania Sądu. Wskazał, że nie mógł odebrać przesyłki z tego powodu, że wyjechał do pracy do Sz., a urząd pocztowy odmówił wydania przesyłki jego rodzicom. Poinformował, że od dnia 20 kwietnia 2012 r. będzie przebywał w kraju i nie powinno być przeszkód w odbiorze korespondencji sądowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym (tj. powinna zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników) oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego).
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że jeżeli powyższe warunki formalne skargi nie zostaną spełnione, skarżący winien być w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a wezwany do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., I OSK 7/10, publ. LEX nr 578341 oraz Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych).
Przesyłka z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi została wysłana na adres dla doręczeń, wskazany przez skarżącego w skardze, tj. ul. P., nr [...],[...] L. Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru pisma, adresata nie zastano pod wskazanym adresem i przesyłka była dwukrotnie awizowana przez doręczyciela. Z adnotacji poczty wynika, że zawiadomienie o przesyłce pozostawiono na drzwiach adresata. Przesyłka nie została przez adresata odebrana w zakreślonym terminie i została zwrócona nadawcy.
Sąd nie dopatrzył się zatem nieprawidłowości w procedurze doręczenia przesyłki przez pocztę i zarządzeniem z dnia 18 kwietnia 2012 r. zwróconą przesyłkę włączono do akt ze skutkiem doręczenia.
Znajduje to uzasadnienie w obowiązującej treści art. 69 i 73 p.p.s.a. Zgodnie z art. 69 p.p.s.a. doręczenia dokonuje się w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie. Według zaś art. 73 p.p.s.a, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Z kolei w myśl art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Opis czynności umieszczony na kopercie zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków skargi wskazuje, że doręczyciel nie zastał skarżącego w domu, zatem nie było możliwości osobistego doręczenia przesyłki.
W tej sytuacji został zastosowany tryb wynikający z art. 73 p.p.s.a. Ustawodawca w ostatnim zdaniu tego przepisu wprowadza fikcję prawną sprowadzającą się do tego, że wykazanie wykonania czynności określonych w art. 73 p.p.s.a. daje podstawę do uznania skuteczności doręczenia, w sytuacji gdy adresat nie podejmie przesyłki.
W niniejszej sprawie doręczający przesyłkę prawidłowo wykonał czynności opisane w powołanym przepisie.
Reasumując należy stwierdzić, że doręczenie wezwania do uzupełnienia braków skargi nastąpiło w sposób przewidziany prawem a dniem, w którym dokonano doręczenia, zgodnie z wytycznymi zawartymi w przepisie art. 73 p.p.s.a. jest 6 kwietnia 2012 r. (piątek). Ostatnim dniem do wykonania wezwania był zatem 13 kwietnia 2012 r. (piątek).
Wobec braku uzupełnienia, w zakreślonym terminie, wymogów formalnych skargi przez skarżącego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a. wniesiona skarga podlegała odrzuceniu, co orzeczono na wstępie.
Na marginesie wskazać należy, że wobec doręczenia przedmiotowego wezwania w sposób przewidziany prawem oraz wydania postanowienia o odrzuceniu skargi rozpatrzenie wniosku skarżącego z dnia 16 kwietnia 2012 r. o ponowne doręczenie wezwania, było zbędne.