Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Wskazane w sentencji postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu wysłane na prawidłowy adres skarżącego K.K., w wyniku dwukrotnego awizowania w dniach 26 lutego 2019 oraz 6 marca 2019 r. wobec nieodebrania pisma z placówki pocztowej w terminie 14 dni od pierwszego zawiadomienia, pozostawiono w aktach administracyjnych ze skutkiem doręczenia na dzień 12 marca 2019 r. (art. 44 §4 k.p.a.)
Pismem nadanym dnia 5 kwietnia 2019 r. za pośrednictwem właściwego organu skarżący wniósł skargę na wskazane postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) - dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w art. 86 i art. 87 p.p.s.a. Chodzi o uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu, spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony, dochowanie terminu do wniesienia wniosku i dopełnienie uchybionej czynności.
Z kolei stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przez "niedopuszczalny" wniosek o przywrócenie terminu należy rozumieć sytuację, gdy strona złoży wniosek w przypadku gdy nie uchybiła terminowi - a contrario z art. 86 § 1 ab initio (uchwała NSA z 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GPS 5/09, publ: ONSAiWSA z 2010 r. nr 3, poz.40). W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości sądu, że strona wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Świadczy o tym treść uzasadnienia wniosku, załączona do wniosku skarga oraz tryb jego wniesienia - za pośrednictwem organu. Tymczasem w niniejszej sprawie wobec skutecznego zastosowania przez organ doręczenia zastępczego stosownie do z art. 44 k.p.a. w odniesieniu do przesyłki zawierającej zaskarżone postanowienie uznać należało, że jej doręczenie dokonane zostało z upływem ostatniego dnia do jego odbioru, t.j w dniu 12 marca 2019 r. Zatem skarżący mógł złożyć skargę do dnia 11 kwietnia 2019 r. stosownie do treści art. 53 §1 p.p.s.a., Tymczasem strona w dniu 5 kwietnia 2019r. wniosła za pośrednictwem organu skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia.
Powyższe w ocenie sądu wskazuje, że wniosek skarżącego o przywrócenie trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi jest niedopuszczalny. W niniejszej sprawie nie można bowiem dokonywać oceny wystąpienia przesłanki z art. 87 p.p.s.a. w postaci istnienia bądź braku winy w uchybieniu terminu w sytuacji, gdy termin do złożenia skargi nie został przekroczony. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.