Uzasadnienie
Uzasadnienie:
W niniejszej sprawie skarżący złożył skargę na wyżej oznaczone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wydane w trybie art. 37 Kodeksu Postępowania Administracyjnego zarzucając, naruszenie przepisów art. 6, art. 7, art. 35-38, art. 104, art. 123-126 oraz art. 156 KPA.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniosło o odrzucenie skargi. Ponownie ustosunkowując się do zarzutu bezczynności Ośrodka Pomocy Społecznej w D. podkreślono, iż w niniejszej sprawie wszczętej wnioskiem z dnia [...] została wydana decyzja dnia [...] r nr [...] od której skarżący wniósł odwołanie. Z tych względów zaskarżonym postanowieniem z [...] r SKO nie uwzględniło wniesionego zażalenia i odmówiło wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy. Nadto w wyniku rozpatrzenia wspomnianego odwołania organ II instancji decyzją z dnia [...] r nr SKO [...] uchyliło w całości zaskarżoną decyzję organu I instancji z przekazaniem do ponownego rozpatrzenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści przepisów art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5/akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej, 6/akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7/akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, oraz skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 w zakresie nie podjęcia w ustawowym terminie stosownych działań.
Postanowienie będące przedmiotem niniejszej skargi, prowadzone w skutek wniesienia zażalenia na podstawie art. 37 KPA nie ma cech samodzielnego postępowania, należy do kategorii postanowień incydentalnych,(Wyrok NSA z 24.05.2001 IV SA 572/99) a ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wymienia tego rodzaju przedmiotów zaskarżenia, w konsekwencji skarga na takie rozstrzygnięcie organu nie przysługuje. Wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego zgodnie z art. 37 KPA warunkuje wprawdzie wniesienie skargi na bezczynność, ale organu I instancji, a nie organu wyższego stopnia do którego wniesiono zażalenie(post NSA z 12.1.2001IV SAB 177/00).
Na marginesie należy zauważyć, że jeśli strona uważała, iż wskazane postanowienie w jakiś sposób wpłynęło na rozstrzygnięcie sprawy, to mogła podnosić zarzuty dotyczące tego postanowienia jedynie w skardze na akt kończący dane postępowanie. Tym bardziej, mając na uwadze, że w rozpatrywanej sprawie organ I instancji wydał decyzję [...] r. jako bezzasadne należy uznać zarzuty zażalenia w zakresie bezczynności Ośrodka Pomocy Społecznej,
Podstawą odrzucenia niniejszej skargi jest zatem fakt, iż zaskarżony akt nie podlega kognicji Sądu Administracyjnego.W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny- na podstawie art. 58 § 1 pkt 1, ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym- orzekł jak w sentencji.