Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., po rozpatrzeniu odwołania E. T., dalej skarżąca, utrzymało w mocy wydaną z upoważnienia Prezydenta W. decyzję Starszego Administratora ds. świadczeń rodzinnych i alimentacyjnych Działu Świadczeń w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej we W. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] odmawiającą przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego.
Powyższa decyzja została doręczona osobiście skarżącej w dniu 16 stycznia 2014 r. wraz z pouczeniem o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.
W dniu 21 lutego 2014 r. skarżąca złożyła skargę na wskazaną wyżej decyzję osobiście w siedzibie organu odwoławczego.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do jej złożenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 54 §1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O zachowaniu określonego w art. 53 § 1-3 p.p.s.a. terminu do wniesienia skargi, decyduje bądź data nadania skargi w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe na adres właściwego organu administracji publicznej, bądź data jej osobistego złożenia w tym organie. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 83 § 1 powołanej ustawy terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2. W myśl art. 83 § 2 p.p.s.a w przypadku gdy ostatni dzień terminu dokonania czynności przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, to za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W rozpatrywanej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg od dnia doręczenia decyzji, tj. od dnia 16 stycznia 2014 r. i upłynął w dniu 17 lutego 2014 r. (poniedziałek), w myśl art. 83 § 2 p.p.s.a. W konsekwencji stwierdzić należy, że skarga nie została wniesiona we wskazanym wyżej terminie. Została bowiem, mimo prawidłowego pouczenia, złożona osobiście w siedzibie właściwego organu, ale w dniu 21 lutego 2014 r., to jest po upływie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie.
W tej sytuacji skargę wniesioną w niniejszej sprawie uznać należało za spóźnioną. Podlegała ona zatem odrzuceniu, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.