Uzasadnienie
Skarżąca pismem z dnia 2 sierpnia 2014 r. wniosła o ustanowienie kolejnego adwokata z urzędu w celu sporządzenia skargi kasacyjnej, ponieważ wyznaczona z urzędu adwokat D. T. nie sporządziła skargi kasacyjnej, a jedynie opinię o braku podstaw do jej wniesienia, co w ocenie skarżącej oznacza, że pełnomocnik z urzędu nie dołożyła należytej staranności w prowadzeniu sprawy. Wniosek ten ponowiła w piśmie z dnia 19 sierpnia 2014 r., w którym dodała, że wyznaczona adwokat wprowadziła ją w błąd w piśmie z dnia 22 lipca 2014 r., podając, że przysługuje jej prawo do zwrócenia się z prośbą o ustanowienie przez sąd innego pełnomocnika, podczas gdy zmiana pełnomocnika może być dokonana jedynie przez Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej. Do pisma tego dołączyła wspomniane pismo pełnomocnika z urzędu z dnia 22 lipca 2014 r., z którego wynika, ponadto że w piśmie tym poinformowano skarżącą o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
W dniu 27 sierpnia 2014 r. do Sądu wpłynęło pismo Okręgowej Rady Adwokackiej z dnia 22 sierpnia 2014 r. informujące skarżącą, że w miejsce dotychczasowego pełnomocnika M. T. wyznaczono w niniejszej sprawie nowego pełnomocnika K. J..
Wniosek skarżącej z dnia 2 i 19 sierpnia 2014 r. został zakwalifikowany jako kolejny wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu. W myśl art. 258 § 3 tej ustawy do postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące postanowień sądu.
Z treści art. 245 § 3 cytowanej wyżej ustawy wynika, że ustanowienie adwokata lub radcy prawnego obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym.
Wniosek skarżącej o ustanowienie kolejnego (nowego) pełnomocnika, jest bezprzedmiotowy, gdyż z akt sprawy wynika, że prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 24 marca 2014 r. skarżącej zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym adwokata z urzędu. W celu realizacji tego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka we W. pismem z dnia 28 marca 2014 r. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu adwokat D. T. Wyznaczona adwokat wzięła udział w rozprawie w dniu 26 czerwca 2014 r., na której zapadł wyrok oddalający skargę, a następnie pismem opatrzonym tą samą datą złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku, zaś kolejnym pismem z dnia 22 lipca 2014 r. sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest władny do zmiany osoby pełnomocnika wyznaczonego z urzędu przez Okręgową Radę Adwokacką. Sąd wydaje jedynie postanowienie w sprawie przyznania prawa pomocy, wskazane w art. 252 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po spełnieniu przez skarżącego przesłanek uprawniających do przyznania tego prawa, określonych w art. 246 ustawy, natomiast wyznaczenie konkretnego pełnomocnika należy do właściwości Okręgowej Rady Adwokackiej, co wynika z treści art. 253 tej ustawy.
W przypadku wątpliwości dotyczących pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu strona zainteresowana winna zwrócić się o ich rozstrzygnięcie do okręgowej rady adwokackiej (art. 28 ust. 1 zdanie drugie ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze, Dz. U. tj. z 2002 r. nr 123, poz. 1058 ze zm.).
Podkreślenia wymaga, że wspomnianym wyżej pismem z dnia 22 sierpnia 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącej nowego pełnomocnika z urzędu, mimo iż w piśmie tym błędnie wpisano imię dotychczasowego pełnomocnika, co oznacza, że żądanie skarżącej w zakresie zmiany pełnomocnika z urzędu zostało zrealizowane przez Radę Adwokacką.
Z tych względów, wniosek skarżącej o ustanowienie kolejnego pełnomocnika z urzędu, należało uznać za bezprzedmiotowy.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 258 § 3 i art. 245 § 3 oraz 253 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.