Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 grudnia 2019 r. M. N. (dalej: strona, skarżący) wniósł skargę na opisaną w sentencji decyzję Rektora A o skreśleniu z listy studentów. Wystąpił również o zwolnienie go z kosztów sądowych.
Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego tutejszego Sądu z dnia 26 lutego 2020 r., sygn. akt IV SPP/Wr 1/20 odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych.
W związku z tym zarządzeniem przewodniczącego wydziału z dnia 3 kwietnia 2020 r., strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200,00 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W przewidzianym okresie, który upływał z dniem 1 czerwca br., strona skarżąca nie uiściła jednak należnego wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona stosowna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3).
Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że pismem z dnia 3 kwietnia 2020 r. doręczono skarżącemu wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej przez niego skargi, z tym pouczeniem, że nieopłacenie wpisu sądowego w terminie siedmiu dni będzie skutkowało odrzuceniem skargi.
Stosownie do treści art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
W myśl art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 1145 ze zm.), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.
W przedmiotowej sprawie wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 8 kwietnia 2020 r. Zatem termin na jego zrealizowanie winien był upłynąć z dniem 15 kwietnia 2020 r., który wypadał w środę. Jednakże zgodnie z art. 15zzs ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.), w okresie stanu zagrożenie epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu. Skoro stan zagrożenia epidemicznego został ogłoszony na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej z dniem 14 marca 2020 r., zaś stan epidemii z dniem 20 marca 2020 r., i nie był on odwołany w momencie doręczenia skarżącemu powyższego wezwania, to siedmiodniowy termin na opłacenie skargi nie rozpoczął swojego biegu.
Z dniem 16 maja 2020 r. weszła w życie ustawa z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r., poz. 875), która w art. 68 ust. 6 przyjęła, że terminy m.in. w postępowaniach sądowych, których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs ustawy z dnia 2 mara 2020 r., rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia jej wejścia w życie.
Oznacza to zatem, że bieg terminu na usunięcie braków fiskalnych skargi w niniejszej sprawie rozpoczął się z dniem 24 maja 2020 r. Zatem siedmiodniowy termin na opłacenie skargi – z uwzględnieniem dyspozycji art. 83 § 2 p.p.s.a. – upływał z dniem 1 czerwca 2020 r., który wypadał w poniedziałek. W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścił jednak wymaganego wpisu.
Wobec powyższego skargę – jako nieopłaconą – należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.