Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 marca 2010 r. nr NK.II.RB.0914-4/10 Wojewoda Dolnośląski wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na uchwałę Rady Gminy Siekierczyn z dnia 26 stycznia 2010 r. nr XXXVIII/192/10 w przedmiocie regulaminu wynagradzania nauczycieli zatrudnionych w szkołach i placówkach oświatowych prowadzonych przez Gminę Siekierczyn.
W dniu 27 kwietnia 2010 r. Rada Gminy Siekierczyn podjęła uchwałę nr XLI/205/10 w sprawie zmiany zaskarżonej uchwały.
Skarżący pismem z dnia 12 maja 2010 r. cofnął skargę podając, że powyższą uchwałą uchylono zaskarżoną uchwałę, w związku z czym dalsze podtrzymywanie skargi jest niezasadne i niecelowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oświadczenie skarżącego w przedmiocie cofnięcia skargi w świetle zgromadzonych akt badanej sprawy nie nasuwa – z tego punktu widzenia - żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z czym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 cytowanej na wstępie ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W konsekwencji, na podstawie wyżej wskazanego przepisu ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.
Wobec powyższego, orzeczono jak w sentencji postanowienia.