Uzasadnienie
Orzeczeniem Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności we W. z dnia [...] r. nr [...] zaliczono W. W., córkę M. W. do osób niepełnosprawnych na okres do dnia 14 sierpnia 2013 r. W orzeczeniu, poza ustaleniem niepełnosprawności znalazły się ustalenia, że nie wymaga ona konieczności stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz wskazania dotyczące konieczności stałego współdziałania na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.
Pismem z dnia 25 stycznia 2010 r. M. W. złożyła odwołanie od powyższej decyzji.
Postanowieniem z dnia 18 lutego 2010 r. Wojewódzki Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie D. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia o niepełnosprawności wydanego przez organ I instancji.
W dniu 15 marca 2010 r. M. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za pośrednictwem Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie D., skargę na orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności we W. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...]. W skardze podkreśliła, że skarży treść tego orzeczenia oraz brak udzielenia informacji na temat przysługujących jej praw do ulg i uprawnień w związku z wydanym orzeczeniem.
Postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] Wojewódzki Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie D., na podstawie art. 65 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 t. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), przekazał skargę według właściwości Powiatowemu Zespołowi ds. Orzekania o Niepełnosprawności we W. Pismem z dnia 8 kwietnia 2010 r. Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności we W. wniósł o odrzucenie skargi, podkreślając, że skarżone orzeczenie jest orzeczeniem organu I instancji, a strona uchybiła terminowi do złożenia odwołania od tego orzeczenia do organu wyższego stopnia. Dodatkowo organ podkreślił, że informował skarżącą o przysługujących jej ulgach i uprawnieniach w dołączonych do decyzji pismach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. – skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Jak wynika z treści pisma z dnia 14 marca 2010 r., przedmiotem skargi jest orzeczenie Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności we W. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia do osób niepełnosprawnych W. W., będące decyzją organu I instancji, od której przysługiwało odwołanie do Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie D. Mimo zawartego w decyzji I instancji dokładnego pouczenia, skarżąca nie złożyła w terminie od niej odwołania, w związku z czym należało uznać, że nie wyczerpała trybu zaskarżenia decyzji administracyjnej, jak tego wymaga art. 52 § 1 p.p.s.a. Wyczerpanie trybu zaskarżenia w stadium administracyjnym jest warunkiem dopuszczalności skargi (postanowienie NSA z dnia 14 marca 1999 r. sygn. akt III SA 7254/98 - Lex nr 43843).
Skoro przesłanka zaskarżenia decyzji administracyjnej nie została spełniona, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, po myśli art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a.