Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 kwietnia 2016 r. H. B. (zwany dalej stroną lub skarżącym) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na niewykonanie przez Burmistrza Gminy P. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 grudnia 2011 r., sygn. akt IV SA/Wr 558/11.
Wskazanym wyrokiem, wydanym na skutek skargi Rzecznika Praw Obywatelskich, orzeczono o stwierdzeniu nieważności uchwały Rady Miejskiej w P. z dnia [...] kwietnia 2022 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia zasad polityki czynszowej.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że organ – pomimo stwierdzenia nieważności powyższej uchwały – w dalszym ciągu prowadzi politykę czynszową na jej podstawie i wydaje nieuprawnione zarządzenia ustalające wysokość stawek czynszowych lokali z gminnego zasobu mieszkaniowego.
Skarżący ponadto zwrócił uwagę na szereg działań Burmistrza związanych m.in. z prowadzoną polityką czynszową, które – w jego ocenie – stanowiły o nieuwzględnieniu wyroku wydanego przez tutejszy Sąd.
W odpowiedzi na skargę organ ustosunkował się do podniesionych zarzutów oraz wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Z treści przywołanego przepisu wynika, że przedmiotem skargi w nim wskazanej może być wyłącznie wyrok uwzględniający skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Po drugie, uprawnienie do wniesienia skargi na niewykonanie wyroku zostało przypisane wyłącznie stronie postępowania, w którym zapadło dane orzeczenie.
Skarga wniesiona w niniejszej sprawie powyższych warunków nie spełnia, gdyż skarżący nie był stroną postępowania o sygnaturze akt IV SA/Wr 558/11, zaś wyrok wydany w tej sprawie nie dotyczył w ogóle bezczynności lub przewlekłości skarżonego organu
Stąd też skargę wniesioną przez stronę w niniejszej sprawie należało uznać za niedopuszczalną, co skutkować musiało jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.