Uzasadnienie
Skarżący pismem z dnia 21 kwietnia 2009 r. wniósł skargę na decyzję Wojewody D. w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną i odmowy przyznania prawa do zasiłku.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 maja 2009 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych tej skargi poprzez nadesłanie oryginału skargi bądź jej podpisanie w sekretariacie Sądu - w terminie 7 dni (od daty doręczenia) pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 maja 2009 r.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący w piśmie z dnia 2 czerwca 2009 r. oświadczył, że oryginału skargi nie prześle, gdyż skarga, którą skierował do Sądu miała sygnaturę KO 29/09, a ponadto przesłał ją do Sądu w Strasburgu. Jednocześnie wyjaśnił, że nie podpisze skargi w sekretariacie Sądu, ponieważ nie posiada środków finansowych na poniesienie kosztów przyjazdu, gdyż otrzymał ostatnio zasiłek z pomocy społecznej w wysokości 228 zł, który nie wystarczył nawet na pokrycie wydatków na zakup leków.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 3 czerwca 2009 r. przesłano skarżącemu oryginał skargi, celem jej podpisania i odesłania do Sądu, w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma.
Skarżący odebrał powyższe zarządzenie w dniu 8 czerwca 2009 r. i nie udzielił na nie odpowiedzi. Siedmiodniowy termin do wykonania tego zarządzenia upłynął zatem bezskutecznie w dniu 15 czerwca 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Skarga winna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, tj. zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie, który upłynął bezskutecznie w poniedziałek 15 czerwca 2009 r., braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie.
Przyjąć zatem należy, iż skarga na decyzję Wojewody D. w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną i odmowy przyznania prawa do zasiłku jest niedopuszczalna.
Tym samym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.