Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 lipca 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 234/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę A.G. (zwanego dalej stroną lub skarżącym) na działanie Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" we W. w przedmiocie podwyższenia opłaty za użytkowanie mieszkania własnościowego.
Postanowieniem z dnia 28 lipca 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 234/16 referendarz sądowy tutejszego Sądu przyznał skarżącemu prawo pomocy w pełnym zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowenie adwokata z urzędu.
Okręgowa Rada Adwokacka we W. poinformowała Sąd, że pełnomocnikiem skarżącego został wyznaczony adw. M. L., a zawiadomienie zostało mu wysłane listem w dniu 4 sierpnia 2016 r. (pisma z dnia 3 sierpnia 2016 r. i 28 września 2016 r., nr 86/UA/2016).
W dniu 5 października 2016 r. referendarz sądowy zwrócił się do adw. M. L. o podanie, kiedy otrzymał zawiadomienie o wyznaczeniu go do reprezentowania skarżącego w niniejszej sprawie.
W odpowiedzi pełnomocnik oświadczył, że wskazane zawiadomienie nigdy do niego nie dotarło, a o fakcie wyznaczenia go z urzędu dowiedział się dopiero w dniu 10 października 2016 r.
Jednocześnie w dniu 17 października 2016 r. pełnomocnik wystąpił do tutejszego Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 7 lipca 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 234/16.
W uzasadnieniu wskazał, że o fakcie ustanowienia pełnomocnikiem z urzędu w niniejszej sprawie dowiedział się dopiero z pisma tutejszego Sądu doręczonego w dniu 10 października 2016 r. Podał również, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej, a tym samym i opinii, upłynął w dniu 16 sierpnia 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Z powyższych przepisów wynika, że aby można było orzec o przywróceniu terminu w postępowaniu sądowym strona powinna:
- - uchybić terminowi dokonania określonej czynności procesowej;
- - w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu złożyć wniosek o jego przywrócenie z równoczesnym dokonaniem określonej czynności procesowej;
- - uprawdopodobnić okoliczność wykazującą, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że w ocenie Sądu pełnomocnik skarżącego nie uchybił terminowi do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Jak wynika bowiem z art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Jednak w myśl art. 177 § 3 p.p.s.a., w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Jeżeli zaś pełnomocnik nie stwierdza podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej winien złożyć w sądzie, w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzoną przez siebie opinię w tym przedmiocie wraz z odpisem dla strony, dla której został ustanowiony (§ 4).
Z powyższych przepisów wynika zatem, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej, a także i opinii o braku podstaw do jej wniesienia, rozpoczyna swój bieg dopiero od daty zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu. Z akt sprawy wynika, że mimo wysłania przez organ samorządu zawodowego takiego zawiadomienia brak jest dowodu jego doręczenia pełnomocnikowi. Również i on zaprzecza, aby został poinformowany o tym fakcie. Jednocześnie podkreśla, że dopiero z pisma tutejszego Sądu otrzymanego w dniu 10 października 2016 r. dowiedział się o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu.
W świetle tych okoliczności należało zatem przyjąć, że bieg terminu do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie rozpocząć się mógł dopiero po doręczeniu pełnomocnikowi w dniu 10 października 2016 r. pisma z tutejszego Sądu. Tym samym pełnomocnik nie uchybił terminowi do przedłożenia przedmiotowej opinii. A zatem wniosek o jego przywrócenia stał się bezprzedmiotowy.
Stąd też stosownie do treści art. 86 § 1 zd. 1 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postępowanie w sprawie przywrócenia terminu do złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – jako bezprzedmiotowe – należało umorzyć.