Uzasadnienie
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
W jego uzasadnieniu podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z zasiłku stałego z pomocy społecznej. Jest przewlekle chory i oczekuje na decyzje komisji lekarskiej. Nie posiada środków finansowych na opłacenie kosztu zakupu okularów. Zasiłek z pomocy społecznej wynosi [...] zł. Ponosi wydatki związane z leczeniem i ma zadłużenie z tytułu alimentów. Podał, że posiada mieszkanie i nie posiada innych nieruchomości, majątku oraz przedmiotów i papierów wartościowych i wierzytelności.
Z przepisu art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej p.p.s.a. ze zm). wynika, że ustanowienie radcy prawnego lub adwokata obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym.
Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny.
Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.
Mając na uwadze, że skarżący jest osobą samotnie gospodarującą, przewlekle chorą, nie posiadającą majątku, utrzymującą się z zasiłku stałego, który jest świadczeniem z pomocy społecznej przyznawanym osobom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej przyjąć trzeba, że wykazał on, iż spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 245 § 3 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.