Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 31 maja 2012 r. zostało przyznane skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.
Okręgowa Rada Adwokacka pismem z dnia [...] wyznaczyła pełnomocnika z urzędu M. K. Pełnomocnik ta sporządziła pismo z dnia 25 września 2012 r. uzupełniające skargę. W rozprawie w dniu 27 września 2012 r., na której zapadł wyrok uchylający zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji uczestniczył zaś pełnomocnik substytucyjny.
Skargę kasacyjną od tego wyroku wniósł, pismem z dnia 14 grudnia 2012 r., pełnomocnik organu administracji. Wyrok ten został uchylony przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 24 czerwca 2014 r., sygn. akt II OSK 154/13, w którym również oddalono skargę skarżącej na zaskarżoną decyzję odmawiającą przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego (pkt I sentencji).
Skarżąca na urzędowym formularzu z dnia 5 marca 2014 r. złożyła kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu, w którym wskazała, że dotyczy on skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. We wniosku tym dodała, że wnosi o wyznaczenie dotychczasowego pełnomocnika z urzędu.
Wniosek ten został zakwalifikowany jako kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu. W myśl art. 258 § 3 tej ustawy do postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące postanowień sądu.
Z treści art. 245 § 2 cytowanej wyżej ustawy wynika, że zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata obejmuje prawo pomocy w zakresie całkowitym.
Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest bezprzedmiotowy, gdyż z akt sprawy wynika, że prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 31 maja 2012 r. skarżącej zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Z kolei Okręgowa Rada Adwokacka we W. pismem dnia [...]. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu adwokat M.K.
Pomoc prawna w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu została zatem przyznana skarżącej w toku postepowania przed sądem I instancji na podstawie art. 243 § 1 powołanej ustawy, zgodnie z którym prawo to może przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Natomiast w myśl § 2 tego przepisu przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne.
Powyższe oznacza, iż skarżącej zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym m. in. ustanowienie pełnomocnika z urzędu, zaś wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką, pełnomocnik z urzędu podjął czynności w sprawie, reprezentując skarżącą w toku postępowania przed sądem I instancji, tj. sporządzając wspomniane pismo mające na celu uzupełnienie skargi na zaskarżoną decyzję i udzielając pełnomocnictwa substytucyjnego aplikantowi adwokackiemu, który uczestniczył w rozprawie w dniu 27 września 2012 r. na której zapadł wyrok uchylający zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Dodać trzeba, iż skargę kasacyjną od tego wyroku wniosła strona przeciwna, tj. Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych, a wyrok ten został uchylony przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 24 czerwca 2014 r., sygn. akt II OSK 154/13, w którym również oddalono skargę skarżącej na zaskarżoną decyzję odmawiającą przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego.
Wyznaczona w sprawie pełnomocnik z urzędu była nadal uprawniona do reprezentowania skarżącej i podejmowania dalszych czynności w sprawie, w tym do ewentualnego sporządzenia środka zaskarżenia od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego i ewentualnego uczestnictwa w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W przypadku wątpliwości dotyczących pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu strona zainteresowana winna zwrócić się o ich rozstrzygnięcie do okręgowej rady adwokackiej (art. 28 ust. 1 zdanie drugie ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze, Dz. U. tj. z 2002 r. nr 123, poz. 1058 ze zm.).
Z tych względów, kolejny wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu, należało uznać za bezprzedmiotowy.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 258 § 3 i art. 245 § 2 oraz 243 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.