Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 10 maja 2013 r., sygn. akt IV SA/Wr 253/13 odrzucił skargę skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego.
Kolejnymi pismami z dnia 30 sierpnia i 10 września 2013 r. skarżący wniósł sporządzoną osobiście skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem powyższego prawomocnego postanowienia Sądu z dnia 10 maja 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 253/13, a ponadto domagał się stwierdzenia nieważności postępowania w powyższej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 285a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.); dalej p.p.s.a, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
W myśl art. 285f §3 p.p.s.a. skargę nieopłaconą, skargę wniesioną z naruszeniem art. 175 § 1 oraz skargę, której braków strona nie uzupełniła w terminie, sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do treści art. 285I p.p.s.a. w przypadkach nieuregulowanych do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3, które dopuszczają wyjątek od tej zasady, pozwalając na sporządzenie skargi kasacyjnej innym, wymienionym w nich podmiotom.
W rozpoznawanej sprawie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2013 r. została sporządzona osobiście przez skarżącego, który nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. Zatem skarga ta nie spełnia wymogu ustawowego wynikającego z art. 285f § 3 p.p.s.a., niezbędnego do skutecznego jej wniesienia, nie jest bowiem sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Natomiast z pouczenia do postanowienia tutejszego Sądu z dnia 10 maja 2013 r. odrzucającego skargę wynika, że skarżący został pouczony o obowiązku sporządzenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przez profesjonalnego pełnomocnika.
W tej sytuacji, na podstawie art. 285f § 3 w związku z art. 285I p.p.s.a., skargę należało odrzucić
W odniesieniu zaś do wniosku o stwierdzenie nieważności postępowania wskazać należy, że przepisy ustawy regulującej postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym nie przewidują możliwości stwierdzenia przez wojewódzki sąd administracyjny nieważności zapadłych przed tym sądem orzeczeń. Zgodnie bowiem z art 183 § 2 p.p.s.a. wyłącznie Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bada czy w sprawie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wskazane w § 2 tego przepisu.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 285f § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.