Uzasadnienie
S. G. złożył do tutejszego Sądu skargę na decyzję Wojewody D. z dnia [...] 2013 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego.
Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. stanowi, że skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została skarżącemu prawidłowo doręczona w trybie art. 44 k.p.a.
Zgodnie z powyższym przepisem w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi osobiście, albo w przypadku jego nieobecności dorosłemu domownikowi, poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa wyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu czternastodniowego, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.
Powyższe uregulowanie wprowadza tzw. fikcję prawną doręczenia pisma adresatowi, co oznacza, iż przyjmuje się prawdziwość twierdzenia o doręczeniu bez względu, czy pismo rzeczywiście w ten sposób dotarło do rąk adresata.
Przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została dwukrotnie awizowana, w dniu 21 lutego 2013 r. oraz w dniu 1 marca 2013 r., jednakże skarżący nie podjął jej w terminie. Podkreślenia przy tym wymaga, że przesyłka została prawidłowo zaadresowana, na adres wskazany przez skarżącego w odwołaniu.
W związku z powyższym, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu 8 marca 2013 r., a upływał z dniem 7 kwietnia 2013, jednak to była niedziela w związku z czym, termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 8 kwietnia 2013 r. W tej sytuacji należy uznać, że skarga złożona przez skarżącego za pośrednictwem poczty w dniu 10 kwietnia 2013 r. została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu.
Skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skarga podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.