Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 sierpnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wr 26/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił w całości skargę Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego.
Pismem z dnia 6 września 2016 r. skarżący wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku, domagając się jego uzupełnienia o następujące dodatkowe rozstrzygnięcia, a mianowicie:
1/ " o dodatkowe rozstrzygnięcie orzeczone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku z dnia 6 października 2005 r., sygn. akt II SA/Bk 280/05, gdyż wyrok ten stanowi tak zwane orzeczenie abstrakcyjne, które swym rozstrzygnięciem wiąże tutejszy Sąd w niniejszej sprawie, "co stwierdziła sędzia Naczelnego Sądu Administracyjnego Jolanta Rajewska w zarządzeniu z dnia 11 grudnia 2015 r. opublikowanym pod sygn. akt I OSK 2152/14, w którym stwierdzono, iż "Uchwała ta, jako uchwała abstrakcyjna, ma pośrednią moc wiążącą polegającą na tym, że zajęte w jej treści stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wiąże wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych". Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku został utrzymany przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, więc ma on rangę wykładni, która winna być uwzględniona i w tym orzeczeniu WSA we Wrocławiu z dnia 23 sierpnia 2016 r." 2/ " o dodatkowe rozstrzygnięcie w przedmiocie jakie winno być orzeczone w przedmiocie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...], zarejestrowanej pod sygn. akt IV SA/Wr 530/15, gdyż sprawy te są ze sobą w związku i winny być rozpoznane i rozstrzygnięte łącznie".
3/ " o dodatkowe rozstrzygnięcie, w przedmiocie wniosku zawartego w skardze z dnia 16 grudnia 2016 r. oraz w piśmie do Sądu z dnia 8 sierpnia 2016 r. o wszczęcie postępowania mediacyjnego w trybie art. 115 p.p.s.a. i wymierzenie organowi grzywny za odmowę uzupełnienia zaskarżonej decyzji Kolegium o dodatkowe rozstrzygnięcie, jakie orzeczono decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w celu ich połączenia do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny".
4/ "o dodatkowe rozstrzygnięcie, które zostało zapisane do protokołu rozprawy z dnia 23 sierpnia 2016 r., postanawiające o nieuwzględnieniu odwołania skarżącego "do Przewodniczącego Sądu Orzekającego w trybie art. 114 p.p.s.a. na wcześniejsze postanowienie Sądu z tego samego dnia o odmowie zarządzenia połączenia spraw skarżącego zawisłych przed tutejszym Sądem pod sygnaturami akt IV SA/Wr 26/16 i IV SA/Wr 530/15."
Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że doręczony mu odpis wyroku jest częściowy i winien zostać uzupełniony, gdyż nie rozstrzyga o całości żądania, jakie zawarł w skardze z dnia 16 grudnia 2015 r. Dodatkowo powołał brzmienie art. 114 p.p.s.a. podkreślając, że wniósł odwołanie, o jakim stanowi ten przepis, co wynika z protokołu rozprawy i winno być ono "uwidocznione w sentencji wyroku", bowiem stanowi nierozłączny element orzeczenia kończącego sprawę i pozwala zgodnie z art. 191 p.p.s.a. na to, aby Naczelny Sąd Administracyjny, na wniosek strony rozpoznał również te postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, które nie podlegały zaskarżeniu w drodze zażalenia, a miały wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Według skarżącego "wyrok częściowy i postanowienie zapisane do protokołu bez takiego uzupełnienia wyroku częściowego jest nie do zaskarżenia do NSA, nawet na drodze kasacyjnej przez zawodowego adwokata."
W dniu 16 grudnia 2016 r., na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu, skarżący rozszerzył swój wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez zawarcie w nim "alternatywnego pouczenia o możliwości zaskarżenia do sądu powszechnego".
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Należy jednak zaznaczyć, że instytucja uzupełnienia wyroku może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które – co istotne – odnoszą się wyłącznie do sentencji wyroku, nie zaś do jego uzasadnienia. Przy czym wskazać należy,że z sytuacją kiedy sąd nie orzekł o całości skargi mamy do czynienia wówczas, gdy sąd pominął w wyroku niektóre akty lub czynności objęte skargą i orzekł co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wniosek o uzupełnienie może być również zgłoszony, jeżeli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów powinien zamieścić w wyroku.
Innymi słowy, strona może żądać uzupełnienia wyroku co do rozstrzygnięcia w przedmiocie wniesionej skargi lub też dodatkowych orzeczeń, które powinny znaleźć swoje miejsce w treści wyroku, jednakże zostały pominięte przez sąd (por. J. Jagielski w [red.] R. Hauser, M. Wierzbowski – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 2013, str. 609). A zatem uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a. dotyczy więc sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne, np. w przypadku, gdy sąd nie orzekł co do kosztów postępowania.
Z taką sytuacją nie mamy do czynienia niniejszej sprawie, albowiem Sąd w wyroku z dnia 23 sierpnia 2016 r., orzekł o całości skargi uznając, że jest ona niezasadna, stąd też podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. W takim przypadku przepisy ustawy regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi nie obligują Sądu do zamieszczenia w wyroku żadnego dodatkowego rozstrzygnięcia w przypadku oddalenia skargi. Zatem zakres uzupełnienia wyroku jakiego domaga się skarżący nie mieści się w określonym w art. 157 § 1 p.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku.
W tym miejscu należy zauważyć, na co zresztą wskazuje sam skarżący, że na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2016 r. sąd orzekł o jego żądaniach dotyczących połączenia zawisłych przed tutejszym Sądem spraw pod sygnaturami akt IV SA/Wr 26/16 i IV SA/Wr 530/15. Postanowieniem ogłoszonym na rozprawie – uwidocznionym w protokole rozprawy z dnia 23 sierpnia 2016 r. - Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącego w tym przedmiocie, albowiem wskazane sprawy miały odrębne przedmioty zaskarżenia i nie mogły być objęte jedną skargą. Jak wynika z materiału aktowego (protokołu rozprawy z dnia 23 sierpnia 2016 r.) skarżący niezwłocznie, na rozprawie z ostrożności procesowej odwołał się od postanowienia Sądu do przewodniczącego posiedzenia wskazując, że pomimo odrębnych przedmiotów zaskarżenia sprawy pozostają w ścisłym związku. Postanowieniem Sądu nie uwzględniono wspomnianego odwołania skarżącego z uwagi na odrębność trybu obu postępowań.
Natomiast fakt, że powyższe żądania skarżącego nie zostały załatwione przez Sąd w formie i trybie przez niego oczekiwanym, nie może mieć żadnego wpływu na dokonaną odmowę uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku o treści przez niego wskazane.
Z kolei wniosek skarżącego o ukaranie organu grzywną za przewlekłość postępowania i odmowę uzupełnienia decyzji, zawarty w skardze z dnia 16 grudnia 2015 r. (pkt 1 skargi), został wyłączony z niniejszej sprawy zarządzeniem z dnia 15 lutego 2016 (k.
16) i zarejestrowany pod odrębną sygnaturą akt – IV SO /Wr 25 /16, a następnie został już załatwiony postanowieniem z dnia 2 września2016r., które uzyskało walor prawomocności z dniem 18 października 2016r. Nie może być zatem przedmiotem uzupełnienia orzeczenia w sprawie niniejszej.
Tytułem wyjaśnienia skarżącemu wskazać również należy, że skład orzekający w niniejszej sprawie nie jest w żaden sposób związany stanowiskiem wyrażonym w powołanym przez niego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 6 października 2005 r. sygn. II SA/Bk 280/05. Zważywszy,że zaskarżona przez skarżącego decyzja administracyjna wydana była w trybie nadzwyczajnym, w którym badana są ściśle określone przez ustawodawcę przesłanki wydania takiej decyzji. Natomiast brak podstawy prawnej, która uprawniałaby do tego, aby wyrok tutejszego Sądu uzupełniać jakimkolwiek rozstrzygnięciem wydanym przez inny sąd.
Jako nieuprawniony przedstawia się również zgłoszony na rozprawie przez skarżącego wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez zawarcie w nim "alternatywnego pouczenia o możliwości zaskarżenia do sądu powszechnego". Żądanie takie nie ma uzasadnienia normatywnego. Abstrahując od tego, że wydany w sprawie wyrok, o czym była już mowa wyżej, zawiera wszystkie elementy świadczące o jego kompletności, zaznaczenia wymaga, że od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego służy skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przy wykorzystaniu tego środka zaskarżenia można go ewentualnie kwestionować.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.