Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. Nr [...] utrzymujące w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. w sprawie zdolności do czynnej służby wojskowej.
Organ I instancji wskazał w rozpoznaniu, iż skarżący jest nosicielem [...] § 44 p. 13, posiada bliznę po operacji wnętrostwa lewostronnego w dzieciństwie § 3 p. 1 i blizny po operacji polipów krtani § 27 p. 3 uznał też, że skarżący jest niezdolny do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju - kategoria D, a ponadto stwierdził, że schorzenia wymienione w rozpoznaniu nie pozostają w związku ze służbą wojskową.
W odwołaniu od decyzji Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej skarżący wnosił o podjęcie jego leczenia a także zakwestionował twierdzenie, że schorzenie - określone w rozpoznaniu jako nosiciel [...] nie pozostaje w związku ze służbą wojskową.
W skardze S. P. podniósł, iż nie zgadza się z orzeczeniem Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W., uważa, że przedstawił wystarczające dowody na to, że był przed powołaniem do służby wojskowej zdrowy.
Wniósł o jego zmianę, twierdząc, że treść orzeczenia powoduje, że ma trudności w załatwieniu swoich spraw związanych z leczeniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarżący nie kwestionuje stwierdzenia Komisji Lekarskiej, że jest nosicielem [...]. Jak wynika z treści skargi dotyczy ona ustalenia braku związku choroby ze służbą wojskową. Skarga w tym przedmiocie podlega odrzuceniu.
Zgodnie bowiem z przepisem art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej u.p.s.a.) sądy administracyjne rozpoznają sprawy sądowo- administracyjne. Powołana ustawa w art. 3 § 1 stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1-7 u.p.s.a. oraz na bezczynność organów określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy.
Z powołanych uregulowań wynika, że w obowiązującym stanie prawnym sądy administracyjne, podobnie jak na podstawie obowiązujących do 1 stycznia 2004 r. przepisów ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.), nie są właściwe do rozpoznawania skargi żołnierza na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby ze służbą wojskową. Sąd Najwyższy w Uchwale podjętej w Składzie Siedmiu Sędziów w dniu 27 października 1999 r. w sprawie sygn. akt III ZP 9/99 (OSNAP i US Nr 5, poz. 167 z 2000 r.) stwierdzając, że "Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w tej części, w której dotyczy zagadnienia związku choroby ze służbą wojskową w istocie regulowane jest przez przepisy prawa zabezpieczenia społecznego, czy też szeroko pojmowanych ubezpieczeń społecznych, co pozwala na przyjęcie, że orzeczenie tej komisji - jeżeli w swej treści zawiera ustalenie dotyczące związku choroby ze służbą wojskową - ma swoisty charakter prawny wobec tego w tej właśnie części powinno być poddane tym regułom proceduralnym (w zakresie możliwości skierowania sprawy na drogę sądową), które właściwe są dla ubezpieczeń społecznych.
W ogólności nie jest tu bez znaczenia, że w ramach przeprowadzonej reformy ubezpieczeń społecznych, z jednej strony, doszło do większego wyodrębnienia i autonomii prawa ubezpieczeń społecznych, a z drugiej strony, poddania w szerszym zakresie regułom tego prawa także tych stosunków, które są następstwem powołania do odbycia niezawodowej i zawodowej służby wojskowej. To zaś przemawia za tym, by sprawy z zakresu ubezpieczenia społecznego były w całości poddane specjalnemu orzecznictwu do spraw pracy i ubezpieczeń społecznych, a nie sądownictwu administracyjnemu. "
Uchwała ta zachowała aktualność na gruncie przepisów ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Jeśli wojewódzki sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie w części dotyczącej ustalenia związku ze służbą wojskową rozpoznanych u skarżącego schorzeń, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 u.p.s.a.