Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 lipca 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 260/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi A. D. na wyżej oznaczone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie utrzymania w mocy postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 4 września 2009 r. Nr... w sprawie utrzymania w mocy postanowienia Zastępcy Burmistrza D. z dnia 10 lipca 2009 r. Nr... dotyczącego odmowy wyłączenia A. G. Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w D. od udziału w postępowaniu w sprawie rozpatrzenia wniosku Z. D. o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej. Odpis powyższego orzeczenia doręczono skarżącemu w dniu 27 lipca 2011r. W dniu 1 sierpnia 2011 r. A. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu osobiście sporządzoną skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia z dnia 5 lipca 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 260/11 w trybie art. 285a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.).(zwanej dalej p.p.s.a.) z tym uzasadnieniem, ż sąd administracyjny wyrządził mu szkodę i naruszył zasadę legalności i zasadności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 285a § 1 p.p.s.a. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od jego uprawomocnienia się (art. 285f § 1 p.p.s.a.). Skargę nieopłaconą, skargę wniesioną naruszeniem art. 175 § 1 oraz skargę, której braków strona nie uzupełniła w terminie sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 285f § 3 p.p.s.a.).
Natomiast zgodnie z art. 285l p.p.s.a. do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
Zgodnie z przepisem art. 175 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez osoby w nim wymienione, a więc adwokata lub radcę prawnego, w sprawach obowiązków podatkowych doradcę podatkowego, w sprawach własności przemysłowej rzecznika patentowego. Przymus adwokacko – radcowski nie obowiązuje, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy A. D. osobiście sporządził skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 lipca 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 260/11. Skarga złożona przez skarżącego nie spełnia zatem wymogów określonych w art. 175 p.p.s.a., wobec czego uznać należało, że podlega ona odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 285f § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.