Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Wojewoda D., po rozpatrzeniu odwołania Ł. P. od decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...] w sprawie rozwiązania zgromadzenia publicznego, utrzymał tę decyzję w mocy.
Wyżej wskazana decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącemu w dniu 25 kwietnia 2008 r. wraz z prawidłowym pouczeniem, że służy od niej prawo wniesienia skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w terminie 3 dni od dnia jej doręczenia.
Tymczasem, skarżący skargę w dniu 28 kwietnia 2008 r. skierował do D. Urzędu Wojewódzkiego we W. (data wpływu 30 kwietnia 2008 r.)
Do Sądu skarga została wniesiona w dniu 29 maja 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu jako spóźniona.
Zgodnie z przepisem art. 13 ustawy z dnia 5 lipca 1990 r. – Prawo o zgromadzeniach (Dz.U. Nr 51, poz. 297 ze zm.), stanowiącym wyjątek od zasady wyrażonej w art. 53 w związku z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargi na decyzje w sprawach zgromadzeń wnosi się bezpośrednio do sądu administracyjnego w terminie 3 dni od dnia doręczenia decyzji, a sąd wyznacza rozprawę nie później niż w terminie 7 dni od dnia wniesienia do niego skargi, chyba że zachodzą przeszkody formalne.
Przepis ten jest jasno sformułowany, a jego brzmienie nie nasuwa żadnych wątpliwości co do procedury wnoszenia skarg na decyzje objęte wskazanym w nim przedmiotem.
Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono Ł. P. dnia 25 kwietnia 2008 r. Decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia. Pomimo tego, skarga została nadana przez skarżącego pod niewłaściwy adres. Adresat przesyłki – Wojewoda D., przekazał skargę Sądowi w dniu 29 maja 2008 r., a więc po upływie trzydniowego
Sygn. akt IV SA/Wr 261/08 terminu do jej wniesienia. W tej sytuacji, z uwagi na to, że o dacie, w której skarga została wniesiona, nie decyduje moment jej nadania przez skarżącego do organu niewłaściwego ale, w tym przypadku, moment jej nadania przez Wojewodę D. do Sądu, a więc dzień 29 maja 2008 r., skargę należało uznać za spóźnioną, gdyż została wniesiona z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 13 Prawa o zgromadzeniach.
Skoro zatem, skarga została złożona po upływie terminu do jej wniesienia, a strona skarżąca nie wystąpiła z wnioskiem o jego przywrócenie, podlegała ona odrzuceniu, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.