Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Wojewoda D., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta W. w przedmiocie rozwiązania zgromadzenia publicznego.
W uzasadnieniu decyzji pouczono stronę o prawie wniesienia skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w terminie 3 dni od dnia jej doręczenia. Strona decyzję otrzymała w dniu w dniu 6 maja 2008 r.
W dniu 8 maja 2008 r. skarżąca przesłała na adres Wojewody D, (skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu) skargę na przedmiotową decyzję. Powyższą skargę Wojewoda przesłał w dniu 29 maja 2008 r., zgodnie z właściwością, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądów administracyjnych wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia sprawy, zaś przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. obliguje Sąd do odrzucenia skargi wniesionej po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z treścią art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekając w innych sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (m.in. ustawa prawo o zgromadzeniach publicznych), stosują środki określone w tych przepisach.
Stosownie do treści przepisu art. 13 ustawy z dnia 5 lipca 1990 r. Prawo o zgromadzeniach (Dz.U. z 90.51.297 ze zm), zwanej dalej ustawą, skargi na decyzje w sprawach zgromadzeń wnosi się bezpośrednio do sądu administracyjnego w terminie 3 dni od dnia doręczenia decyzji, a sąd wyznacza rozprawę nie później niż w terminie 7 dni od dnia wniesienia do niego skargi, chyba że zachodzą przeszkody formalne.
Natomiast zgodnie z art. 83 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego z zastrzeżeniem § 2, który określa, że jeżeli ostatni dzień przypada na sobotę lub dzień
Sygn. akt IV SA/Wr 263/08 ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
W rozpoznawanej sprawie, decyzję stanowiącą przedmiot skargi wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, doręczono skarżącej w dniu 6 maja 2008 r. Oznacza to, iż z zachowaniem wymogu określonego w art. 13 ustawy dzień 9 maja 2008 r., był ostatnim dniem na uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie. Tymczasem z akt sprawy wynika, iż pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji, A. S. wniosła skargę do Wojewody D. Z kolei przekazanie skargi Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu nastąpiło w dniu 29 maja 2008 r., czyli już po upływie terminu do wniesienia skargi. W takim przypadku liczy się bowiem nie data nadania skargi przez stronę skarżącą w placówce pocztowej, lecz data przekazania skargi do właściwego sądu.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że skarżąca wniosła skargę z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 13 ustawy o zgromadzeniach, co czyni skargę spóźnioną.
Zauważyć należy, iż skarżąca nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Mając zatem na uwadze, iż czynność w postępowaniu podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, co orzeczono w sentencji postanowienia.