Uzasadnienie
Komendant Wojewódzki Policji we W., po rozpatrzeniu odwołania K. M. od decyzji Nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. Komendanta Powiatowego Policji w Z. w sprawie zobowiązania do zwrotu nienależnie pobranego równoważnika za brak lokalu mieszkalnego za okres od 7 grudnia 2004 r. do 31 grudnia 2006 r., decyzją z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000, Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 95, art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tj. Dz.U. z 2007, Nr 43, poz. 277 ze zm.) oraz § 1, § 7 i § 9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz.U. Nr 100, poz. 918 ze zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
W skardze K. M. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej. Zarzucił niewyjaśnienie okoliczności sprawy, zaniechanie uzasadnienia decyzji zgodnie z zasadami wyrażonymi w przepisach art. 7, 8, 9 k.p.a. co skutkuje wadliwością decyzji, określoną w art. 207 § 2 pkt 3 w zw. z art. 107 § 3, art. 77, art. 80 i art. 81 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji we W. wniósł o jej oddalenie, odwołując się do uzasadnienia zakwestionowanej decyzji.
W piśmie z dnia 2 marca 2012 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę na decyzję Nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. utrzymującą w mocy decyzję Nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. Komendanta Powiatowego Policji w Z..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.: dalej p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd.
Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu w sprawie nie zachodzą przesłanki o których mowa w zd. 2 art. 60 p.p.s.a. Stąd też należało uznać cofnięcie skargi za dopuszczalne.
Wobec powyższego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.