Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 18 marca 2021 r., sygn. akt IV SA/Wr 263/19

Uzasadnienie

W toku postępowania przed tut. Sądem Z. R. (dalej: wnioskodawca, strona, skarżący) - w piśmie z dnia 27 października 2020 r. - wystąpił o wyłączenie od orzekania w przedmiotowej sprawie sędziów WSA Bogumiły Kalinowskiej, Ewy Kamienieckiej, Ireneusza Dukiela i Wandy Wiatkowskiej-Ilków.

W dniu 11 grudnia 2020 r. sędziowie WSA Bogumiła Kalinowska, Ewa Kamieniecka i Ireneusz Dukiel złożyli pisemne oświadczenia, w których wskazali, że w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 263/20 nie istnieje okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności. Oświadczyli również, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r,. poz. 2325 ze zm.

1. - dalej: p.p.s.a)., które dawałyby podstawę do ich wyłączenia od rozpoznania niniejszej sprawy. Sędzia WSA Wanda Wiatkowska- Ilków złożyła oświadczenie o tożsamej treści w dniu 14 grudnia 2020 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje

Stosownie do art. 18 § 1 p.p.s.a. wyłączenie sędziego z mocy samej ustawy następuje w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;

1. 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
2. 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
3. 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
4. 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
5. 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowo-administracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;
6. 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Zgodnie z art. 18 § 3 p.p.s.a. także sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi.

Niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a. - w myśl art. 19 p.p.s.a. - sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Zgodnie z art. 20 § 1 p.p.s.a. obowiązkiem strony zgłaszającej wniosek jest uprawdopodobnienie przyczyny wyłączenia.

Na tle powyższych regulacji w pierwszej kolejności wskazać trzeba, że wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy (art. 22 § 2 p.p.s.a.).

Z treści oświadczeń złożonych do akt sprawy przez sędziów WSA Bogumiłę Kalinowską, Ewę Kamieniecką, Ireneusza Dukiela i Wandę Wiatkowską-Ilków nie wynika, aby w niniejszej sprawie zachodziły okoliczności wymienione w art. 18 p.p.s.a. lub inne, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności. Jak stwierdzono zaś w orzecznictwie sądowym, autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego przezeń wyjaśnienia i jeśli strona żądająca wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które podważałyby wiarygodność oświadczenia sędziego (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 1971 r., I CZ 121/71, publ. OSN 1972, poz. 55).

Sąd orzekający w tej sprawie podziela także pogląd wyrażony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym skoro sędzia, którego wniosek dotyczy, złożył oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w sprawie, a prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienia z: 11 stycznia 2007 r., II OZ 1474/06, z 19 czerwca 2008 r., I OZ 441/08, z 12 maja 2010 r., I OZ 332/10 oraz z 13 kwietnia 2012 r., II OZ 259/12, dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy dodać, że z art. 19 p.p.s.a. wynika, iż okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji.

Tymczasem skarżący nie wykazał w uzasadnieniu swojego wniosku żadnych ustawowych przesłanek wymienionych w art. 18 § 1 p.p.s.a., ani też okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziów (art. 19 p.p.s.a.).

Wobec niewykazania jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby podważyć prawdziwość oświadczeń w/w sędziów, należało orzec - na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a., jak w pkt I sentencji postanowienia.

Z uwagi na fakt, że z dniem 1 lutego 2021 r. sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków, której dotyczył wniosek o wyłączenie od orzekania w sprawie, przeszła w stan spoczynku, rozpoznawanie wniosku o wyłączenie tego sędziego jest bezprzedmiotowe. Dlatego - stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. - orzeczono jak w pkt II sentencji postanowienia.