Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G., po rozpoznaniu odwołania M. D. od decyzji Burmistrza Gminy i Miasta L. Ś. z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej, utrzymało zakwestionowaną decyzję organu I instancji w mocy.
Powyższą decyzję doręczono stronie w dniu 9 stycznia 2017 r. wraz z pouczeniem, że przysługuje od niej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożona za pośrednictwem Kolegium w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji.
Pismem z dnia 15 marca 2017 r., złożonym za pośrednictwem wskazanego organu w dniu 30 marca 2017 r., wyżej wymieniony wniósł do tutejszego Sądu skargę na opisaną decyzję organu II instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu jako spóźniona.
Zgodnie bowiem z art. 53 w związku z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 9 stycznia 2017 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem na zwrotnym potwierdzeniu jej odbioru. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia. Tymczasem, skarga została wniesiona za pośrednictwem organu właściwego w dniu 30 marca 2017 r., a więc po upływie terminu do jej złożenia, gdyż termin ten mijał dnia 8 lutego 2017 r. W tej sytuacji skargę należało uznać za spóźnioną, ponieważ została wniesiona z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Skoro zatem skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, a skarżący nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia, na podstawie wyżej powołanego przepisu prawa, podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.