Uzasadnienie
Wojewoda D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. na uchwałę Rady Miejskiej J. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem Miasta J. na lata 2004-2008, domagając się stwierdzenia nieważności rozdziału 4 tej uchwały we fragmencie: " Dla lokali socjalnych ustala się stawkę czynszu w wysokości 50% stawki bazowej"
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska J. uznała podniesione w skardze zarzuty za zasadne. Jednocześnie podała, że w najbliższym czasie rozpatrzy projekt zmiany uchwały zmierzający do usunięcia kwestionowanego zapisu zaskarżonej uchwały.
Strona skarżąca pismem z dnia 20 lutego 2008r. cofnęła skargę wobec wydania przez Radę Miejską J. uchwały nr [...] z dnia [...], w sprawie wprowadzenia zmiany w wieloletnim programie gospodarowania mieszkaniowym zasobem Miasta J. na lata 2004-2008, mocą której Rada Miejska skreśliła zaskarżone postanowienie uchwały.
Przy piśmie z dnia 11 marca 2008r., na wezwanie Sądu, przesłano kopię w/w. uchwały nr [...]z dnia 5 lutego 2008r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. stanowi, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z regulacją art. 161 § 1 pkt 1) p.p.s.a. cofnięcie skargi powoduje skutek w postaci umorzenia postępowania. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2).
Czynność procesowa strony skarżącej - w świetle materiału sprawy, tj podjęcia przez Radę Miejską J. uchwały nr [...] z dnia[...]. w sprawie wprowadzenia zmiany w wieloletnim programie gospodarowania mieszkaniowym zasobem Miasta J. na lata 2004-2008 - nie budziła wątpliwości w związku z czym cofnięcie skargi należało uznać za dopuszczalne. Wobec powyższego dalsze prowadzanie postępowania sądowego w sprawie uznano za bezprzedmiotowe.
W tej sytuacji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1) i § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.