Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 lipca 2018 r., sygn. akt IV SA/Wr 275/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił – w punkcie II – sprzeciw Z. R. (zwanego dalej stroną, wnioskodawcą lub skarżącym) na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. uchylającą w całości decyzję Prezydenta W. z dnia [...] października 2012 r., nr [...] i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
Ponadto Sąd odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu (punkt I) oraz odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (punkt III).
Wskazane postanowienie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 27 lipca 2018 r.
Pismem z dnia 3 sierpnia 2018 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o uzupełnienie powyższego orzeczenia o dodatkowe postanowienie jakie – zdaniem strony – powinno być w nim zamieszczone w myśl art. 151a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.). Strona podkreśliła bowiem, że w toku postępowania zwracała się do Sądu z wnioskiem o wymierzenie grzywny organowi w trybie art. 64c § 6 p.p.s.a., co zostało pominięte w orzeczeniu kończącym niniejszą sprawę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Wniosek, o którym mowa w przywołanym przepisie, można również skierować w stosunku do postanowienia, albowiem jak wynika z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Dodatkowo – z uwagi na przedmiot sprawy – trzeba zauważyć, że stosownie do art. 64b § 1 p.p.s.a., do sprzeciwu stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie zawarte w sentencji postanowienia z dnia 4 lipca 2018 r. nie jest dotknięte żadnym z braków podlegających uzupełnieniu w trybie art. 157 § 1 p.p.s.a., gdyż obejmuje cały sprzeciw i jednocześnie brak jest orzeczenia, które Sąd zobowiązany byłby umieścić w sentencji postanowienia z urzędu. Należy podkreślić, że wbrew twierdzeniom strony do akt niniejszej sprawy nie został złożony wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 151a § 1 p.p.s.a. Żądanie skarżącego z dnia 20 czerwca 2018 r., o którym wspomina on w przedmiotowym wniosku, zmierzało bowiem do wymierzenia organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie wywiedzionego przez niego sprzeciwu wraz z aktami sprawy. Podstawą do jego wniesienia był zatem art. 64c § 6 p.p.s.a., nie zaś art. 151a § 1 zd. 2 p.p.s.a. W związku z czym wniosek ten został zarejestrowany pod odrębną sygnaturą (IV SO/Wr 24/18), a następnie rozpoznany postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 13 lipca 2018 r. Natomiast orzeczenie w zakresie grzywny, o której mowa w art. 151a § 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny i może zapaść wyłącznie w sytuacji, gdy sąd sprzeciw uwzględnił.
Poza tym wymierzenie grzywny jest następstwem wydania przez organ decyzji kasatoryjnej pomimo braku ku temu wystarczających przesłanek, nie zaś nieprzekazania sądowi sprzeciwu wraz z aktami sprawy w ustawowym terminie.
Mając na uwadze powyższe okoliczności należało stwierdzić, że żądanie uzupełnienia postanowienia z dnia 4 lipca 2018 r., sygn. akt IV SA/Wr 275/18 nie zasługiwało na uwzględnienie. Stąd też Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.