Uzasadnienie
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu postanowieniem z dnia 12 grudnia 2019 r., sygn. akt IV SPP/Wr 199/19 odmówił Z. R. (dalej: strona, skarżący) przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu oraz umorzył postępowanie wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Od powyższego postanowienia referendarza strona wniosła sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 13 stycznia 2020 r. sygn. akt IV SPP/Wr 199/19 utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie starszego referendarza sądowego.
Pismem z dnia 24 czerwca 2020 r. skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego, jak wskazał, postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 grudnia 2019 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w zważył, co następuje
Skarga o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu sądowemu, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie.
Zgodnie z treścią art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej p.p.s.a., Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Stosownie do treści art. 270 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem tj. wyrokiem lub postanowieniem, czyli orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że chodzi zakończenie postępowania wszczętego przed sądem administracyjnym na skutek wniesienia skargi w rozumieniu art. 52 p.p.s.a. albo wniosku, o jakim mowa w art. 63 p.p.s.a., tj. o zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2006 r. sygn. I GZ 2/06 www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przepis art. 270 p.p.s.a. nie obejmuje więc możliwości wznowienia postępowania incydentalnego-wpadkowego, to jest zakończonego prawomocnym postanowieniem niekończącym postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej (por. postanowienie WSA w Krakowie z dnia 31 maja 2010 r. sygn. akt III SA/Kr 357/10, publ. LEX nr 669509).
W niniejszej sprawie skarżący domaga się wznowienia postępowania sądowego zakończonego postanowieniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 12 grudnia 2019 r., sygn. akt IV SPP/Wr 199/19, którym odmówiono stronie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu oraz umarzającym postępowanie wszczęte wnioskiem o zwolnienie z kosztów sądowych. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Sądu z dnia 13 stycznia 2020 r. Powyższe postanowienia nie są postanowieniami kończącymi postępowanie sądowe, a jedynie postanowieniami incydentalnymi, których przedmiotem było rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie stanowi bowiem wniosku z art. 63 p.p.s.a., nie wszczyna więc sprawy sądowoadministracyjnej, a więc postępowanie w tym przedmiocie ma charakter wyłącznie incydentalny.
W związku z powyższym należy uznać, że skarga jest niedopuszczalna.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 280 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.