Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławczego we W. (dalej: SKO we W.), po rozpatrzeniu odwołania A. C. (dalej: skarżąca) od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta W. przez Starszego Administratora w Dziale Świadczeń Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z dnia [...] w sprawie uznania wypłaconego świadczenia alimentacyjnego za nienależnie pobrane, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
Skarżącej doręczono zaskarżoną decyzję w dniu 9 marca 2015 r. W decyzji tej pouczono skarżącą o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem SKO we W. w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. W dniu 10 kwietnia 2015 r. skarżąca wysłała drogą pocztową skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na tę decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) stanowi, że skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Z akt sprawy wynika, że decyzję stanowiącą przedmiot zaskarżenia doręczono skarżącej w dniu 9 marca 2015 r. Oznacza to, że dzień 8 kwietnia 2015 r. (środa) - z zachowaniem wymogu określonego w art. 54 § 1 p.p.s.a. - był ostatnim dniem, w którym upływał termin do wniesienia skargi do Sądu w niniejszej sprawie. Z akt sprawy wynika, że skarga została wniesiona w dniu 10 kwietnia 2015 r., czyli po upływie ww. terminu ustawowego.
W tej sytuacji wniesioną w niniejszej sprawie skargę należało uznać za spóźnioną, w związku z czym podlegała ona odrzuceniu, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.