Uzasadnienie
Na wstępie wyjaśnić należy, że merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.
W myśl art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej: p.p.s.a) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Przytoczone przepisy wyznaczają zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego oraz zakres rzeczowy postępowania sądowoadministracyjnego.
W przedmiotowej sprawie M. M. – C. (dalej: skarżąca) wniosła skargę, jak wskazała w petitum skargi, na postanowienie D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. (dalej: DWPIS) z dnia 20 kwietnia 2018 r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia 9 marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszonych zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej za bezpodstawne.
Tymczasem z akt administracyjnych oraz informacji przedstawionych w uzasadnieniu odpowiedzi na skargę wynika jednoznacznie, że w dniu 9 marca 2018 r., organ odwoławczy wydał postanowienie nr [...] uznające zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji za bezpodstawne. Postanowienie to zawierało pouczenie, że przysługuje od niego zażalenie do Ministra Zdrowia za pośrednictwem DWPIS. Kierując się tym pouczeniem skarżąca na powyższe postanowienie wniosła zażalenie, które DWPIS przekazał według właściwości Ministrowi Zdrowa pismem z dnia 20 kwietnia 2018 r., nr [...].
Treść skargi wskazuje, że skarżąca w istocie skarży powyższe pismo DWPIS z dnia 20 kwietnia 2018 r. Skarżąca wprawdzie oznaczając numer skarżonego pisma pomija dwie jego ostatnie litery ("EO") to jednak nie ulega wątpliwości, że przedmiot zaskarżenia stanowi pismo o numerze [...].
Kwestionowane pismo nie należy jednak do żadnej ze wskazanych wyżej zaskarżalnych do sądu administracyjnego form działalności administracji publicznej.
Tym samym należało uznać, że wniesiona skarga nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego, co stanowi ustawową przesłankę odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.