Uzasadnienie
Pismami z dnia [...] maja 2020 r. nadanymi w odrębnych kopertach R. M. (dalej skarżący, strona) złożył dwie skargi o tożsamej treści. Pierwsza ze skarg została zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wr 294/20 jako skarga na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] we W. (dalej organ) z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium doktoranckiego w roku akademickim 2019/2020, druga natomiast została opatrzona sygnaturą IV SA/Wr 295/20. W rozpatrywanej sprawie organ odwoławczy odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie wskazując, że decyzją tego organu z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] po ponownym rozpatrzeniu sprawy utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] grudnia 2019 r. odmawiającą skarżącemu zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji podmiotowej na dofinansowanie zadań projakościowych w roku akademickim 2019/2020. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 lipca 2020 r. wezwano stronę do usunięcia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji.
Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 lipca 2020 r. W odpowiedzi na wskazane wezwanie skarżący w piśmie złożonym osobiście w tut. Sądzie w dniu 6 sierpnia 2020 r. wskazał, że przedmiotem skargi jest decyzja nr [...] z dnia [...] marca 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), zwanej dalej p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Przepis art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. odwołuje się do dwóch zasad, wywodzących się jeszcze z prawa rzymskiego. Pierwsza z nich, zasada lis pendens stanowi, że nie można wszcząć postępowania, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi stronami już się toczy, natomiast druga, res iudicata, że nie można wszczynać postępowania sądowego, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami została prawomocnie zakończona.
Istotą obu zasad jest to, że w tej samej sprawie miedzy tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii, z czym związana jest niemożność ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd (zob. postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 27 marca 2013r., w sprawie o sygn. akt II SAB/Go 6/13 - dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej: CBOSA).
Zgodnie zaś z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna m.in. czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast każde pismo strony powinno zawierać imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia oraz podpis strony lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a także wymienienie załączników (art. 46 § 1 p.p.s.a.). Dodatkowo powinna zawierać: wskazanie zaskarżonego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, a także określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (art. 57 § 1 P.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie wobec konfrontacji treści skargi z okolicznościami podanymi przez organ w odpowiedzi na skargę złożonej w sprawie o sygn. IV SA/Wr 294/20 oraz w tej sprawie tj. wydania drugiej instancji w dniach [...] i [...] marca 2020r. dwóch decyzji opatrzonych tymi samymi numerami w zakresie odpowiednio odmowy przyznania stypendium doktoranckiego oraz odmowy zwiększenia stypendium doktoranckiego z dotacji podmiotowej, Sąd powziął istotne wątpliwości co do intencji skarżącego w zakresie przedmiotu skargi w niniejsze sprawie.
Wobec wskazanych okoliczności zasadnym było wezwanie strony do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że wskazane wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 29 lipca 2020 r. z tym pouczeniem, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni będzie skutkowało odrzuceniem skargi w myśl art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W myśl art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 1145 ze zm.), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.
W przedmiotowej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi (wskazanie daty i numeru zaskarżonej decyzji) doręczone zostało skarżącemu w dniu 29 lipca 2020 r. Zatem siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków upływał z dniem 5 sierpnia 2020 r., który wypadał w środę. Tymczasem pismo uzupełniające wskazane w wezwaniu braki skargi zostało złożone osobiście w tut. Sądzie w dniu 6 sierpnia zatem dzień po wyznaczonym terminie. Stwierdzenie powyższego obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono sentencji niniejszego postanowienia.