Uzasadnienie
Pismem z dnia 19 kwietnia 2010 r. H. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. – Inspektorat w K. z dnia z dnia [...] [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy
Jednocześnie do skargi H.B. załączył wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej: p.p.s.a., wynika, że prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
Jednakże, po myśli art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.
Art. 3 § 2 p.p.s.a. stanowi, że sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Nie kwestionując okoliczności zawartych skardze stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka oczywistej jej bezzasadności z wcześniej powołanego art. 247 p.p.s.a.
Przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, o której mowa w tym przepisie odnosi się do skargi wszczynającej postępowanie przed sądem administracyjnym.
Zaznaczyć przy tym należy, iż bezzasadność skargi należy łączyć nie tylko z merytoryczną jej oceną, ale również z możliwością jej wniesienia do sądu.
Tymczasem, z wyliczenia spraw podlegających właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego, a także z istoty sprawy sądowoadministracyjnej, określonej w art. 1 p.p.s.a., bezspornie wynika, iż żądanie skarżącego nie ma charakteru administracyjnoprawnego.
Zresztą, w zaskarżonej decyzji znajduje się prawidłowe pouczenie o tym, że służy od niej odwołanie do sądu powszechnego.
Artykuł 247 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może znaleźć zastosowanie w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 tej ustawy (Hanna Knysiak-Molczyk, Przesłanki przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Przegląd Prawa Publicznego 2007/4/27), a więc i w sytuacji takiej jak rozważana.
Z tych względów skarżącej nie przysługuje prawo pomocy.
Mając powyższe na uwadze, należało zatem orzec jak w sentencji postanowienia.