Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 kwietnia 2010 r. G. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej we W. z dnia [...], [...] w przedmiocie odprawy pieniężnej przyznanej w związku ze zwolnieniem ze służby.
W dniu 27 października 2010 r. pełnomocnik strony skarżącej – radca prawny A. G. uiścił opłatę kancelaryjną za odpis wyroku z uzasadnieniem w kwocie 100 złotych.
Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. "d" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych.
Wobec powyższego, uiszczoną przez stronę skarżącą opłatę kancelaryjną, należało uznać za nienależną.
Stosownie do przepisu art. 225 cytowanej ustawy opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami nienależnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 225 w związku z art. 239 pkt 1 lit. "d" Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.