Uzasadnienie
M. P. jest studentem trzyletnich wieczorowych studiów licencjackich na kierunku wychowanie fizyczne w Akademii Wychowania Fizycznego we W..
W piśmie z dnia [...] r. [...] studentów III roku wieczorowych studiów licencjackich wystąpiło do Rektora Uczelni z prośbą o przeniesienie ich rocznika na studia dzienne magisterskie.
W decyzji z dnia [...] Rektor Akademii Wychowania Fizycznego we W. odmówił przeniesienia studentów trzyletnich wieczorowych studiów licencjackich na dzienne studia magisterskie. W uzasadnieniu Rektor wskazał, iż na podstawie postępowania rekrutacyjnego studenci zostali przyjęci na 3-letnie Wyższe Licencjackie Studia Wieczorowe Wychowania Fizycznego. W związku z powyższym zawarli umowę z Akademią Wychowania Fizycznego we W. określającą wzajemne prawa i obowiązki wynikające z faktu rozpoczęcia nauki na w/w studiach. Zgodnie z treścią tej umowy Akademia nie zobowiązuje się do zapewnienia automatycznej kontynuacji tych studiów na poziomie magisterskim.
W § 4 umowy występuje zapis mówiący o możliwości ubiegania się o wpis na listę studentów stacjonarnych (studiów dziennych), ale dotyczy on wyłącznie okresu studiów wskazanych w umowie, czyli 3-letnich studiów licencjackich. Poza tym, treść postanowienia § 4 jednoznacznie wskazuje na warunki, jakie muszą być spełnione (wolne miejsca oraz średnia ocen ze studiów), aby student mógł ubiegać się o wskazane przeniesienie. Warunki te w sytuacji studentów studiów wieczorowych, w ocenie władz uczelni, nie zostały spełnione.
Rektor zwrócił także uwagę, iż wnioskowane przeniesienie nie jest również możliwe ze względu na decyzję Rady Wydziału Wychowania Fizycznego z dnia[...] r oraz Uchwałę Senatu AWF W. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie proponowanych i przyjętych limitów przyjęć na studia w roku [...]. Uchwały te nie przewidują przyjęć na dwuletnie dzienne uzupełniające studia magisterskie, a tylko na takie studia w trybie dziennym mogą się ubiegać studenci studiów wieczorowych. Przyjęte zostały limity przyjęć na studia uzupełniające magisterskie wieczorowe i zaoczne, na które po spełnieniu wymogów rekrutacyjnych mogliby zostać przyjęci studenci III roku studiów wieczorowych licencjackich.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, M. P. wniósł o stwierdzenie nieważności bądź uchylenie decyzji Rektora Akademii Wychowania Fizycznego we W. z dnia [...] r. nr [...]. Skarżący zarzuca decyzji rażące naruszenie art. 107 i 138 k.p.a. Zdaniem skarżącego do indywidualnych spraw studenckich powinno stosować się przepisy postępowania określone w art. 207 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Oznacza to niedopuszczalność wydawania decyzji grupowej, której adresatem są studenci III roku studiów wieczorowych.
W ocenie skarżącego władze uczelni nierówno potraktowały studentów, albowiem w roku akademickim [...] cała grupa studentów została przeniesiona ze studiów wieczorowych na studia dzienne w celu kontynuowania studiów magisterskich.
Skarżący podnosi, że umowy, na które powołuje się uczelnia nie stanowiły przeszkody do analogicznego przeniesienia w roku [...]. Prawa i obowiązki studenta określa regulamin studiów, a nie umowa cywilnoprawna.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Rektora Akademii Wychowania Fizycznego wniósł o nieuwzględnienie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Zdaniem pełnomocnika M. P. nie spełnia przesłanki przewidującej określoną średnią ocen na co wskazują karty egzaminacyjne skarżącego, poza tym korzysta on z urlopu dziekańskiego do dnia [...] r.
Rozumiejąc sytuację studentów, którzy nie przystąpili do obrony pracy licencjackiej, władze uczelni przedłużyły postępowanie rekrutacyjne na studia II stopnia (uzupełniające studia magisterskie), dla studentów studiów wieczorowych do dnia [...] r. Stworzyło to możliwość rozpoczęcia studiów magisterskich wszystkim tym, którzy przystąpili do egzaminu licencjackiego po [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 184 Konstytucji RP z 1997 r. i art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy).
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Niewyczerpanie przez stronę - przed wniesieniem skargi sądowej - środka zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, skutkuje niedopuszczalnością skargi.
Z tego względu Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej wyżej ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.