Uzasadnienie
W dniu 15 grudnia 2022 r. D. K. (dalej: strona, skarżący) wniósł do Sądu skargę na niewykonanie przez Wójta Gminy R. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 czerwca 2022 r., sygn. akt IV SAB/Wr 1393/21. Jednocześnie na konto tutejszego Sądu wpłynęła kwota 100 zł. W tytule przelewu wskazano: "Skarga z dnia 14.12.2022 r. na niewykonanie wyroku IV SAB/Wr 1393/21".
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 stycznia 2023 r., wezwano stronę do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi poprzez uiszczenie brakującej kwoty 100 złotych, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższe wezwanie doręczono stronie w dniu 12 stycznia 2023 r.
W dniu 13 stycznia 2023 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej) strona cofnęła skargę w przedmiotowej sprawie.
W Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano brakującej kwoty 100 zł z tytułu wpisu uzupełniającego w przedmiotowej sprawie (notatka służbowa z dnia 2 lutego 2023 r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023, poz. 259, dalej: u.p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.
Stosownie natomiast do art. 220 § 3 u.p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z akt sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu uzupełniającego od skargi w kwocie 100 zł wraz z pismem przewodnim Sądu doręczono stronie w dniu 12 stycznia 2023 r. (czwartek), zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał w dniu 19 stycznia 2023 r. (czwartek). Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, w zakreślonym terminie strona nie wpłaciła wpisu uzupełniającego od skargi.
Odnosząc się do oświadczenia strony o cofnięciu skargi, wyjaśnić trzeba, że badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu, co w rozpatrywanej sprawie nie miało miejsca z uwagi na nieuiszczenie przez skarżącego - pomimo wezwania - wpisu uzupełniającego od skargi.
Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 u.p.p.s.a., o czym orzeczono jak w punkcie I sentencji postanowienia.
Podstawę orzeczenia o zwrocie stronie uiszczonego wpisu sądowego od skargi (punkt II sentencji) stanowi art. 232 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.