Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 grudnia 2009 r. J.Z. i J.Z. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, skargę na decyzję Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania zaliczki alimentacyjnej.
Na podstawie zarządzenia z dnia 28 stycznia 2010 r. wezwano skarżących do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez podanie, czy składali odwołanie od decyzji GOPS w B. i jaką decyzję wydał w tej sprawie organ odwoławczy: skarga bowiem jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, jeśli uprzednio nie wniesiono odwołania od decyzji organu I instancji.
Pismem z dnia 8 lutego 2010 r. skarżący oświadczyli, że nie wnosili odwołania od przedmiotowej decyzji,
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. – skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Jak wynika z akt sprawy, przedmiotem skargi jest decyzja Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania zaliczki alimentacyjnej, będąca decyzją organu I instancji, od której zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a. przysługiwało odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W.. Skarżący nie złożyli odwołania od tej decyzji, w związku z czym należało uznać, że nie wyczerpali trybu zaskarżenia decyzji administracyjnej, jak tego wymaga art. 52 § 1 p.p.s.a. Wyczerpanie trybu zaskarżenia w stadium administracyjnym jest warunkiem dopuszczalności skargi (postanowienie NSA z dnia 14 marca 1999 r. sygn. akt III SA 7254/98 - Lex nr 43843).
Skoro przesłanka zaskarżenia decyzji administracyjnej nie została spełniona, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, po myśli art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a.
Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że przedmiotem skargi do sądu administracyjnego nie mogło również być pismo Gminnego Ośrodek Pomocy Społecznej w B. z dnia 20 października 2006 r. nr [...] w którym poinformowano skarżącego o tym, że "GOPS w B. na mocy art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. wstrzymuje się z wydaniem decyzji dotyczącej ustalenia prawa do zaliczki alimentacyjnej do momentu otrzymania od komornika zaświadczenia o bezskuteczności postępowania egzekucyjnego". Nie mieści się ono bowiem w kognicji sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 p.p.s.a.