Uzasadnienie
Pismem z 8 kwietnia 2015 r. K. S. (zwana dalej stroną lub skarżącą) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu między innymi na oznaczone w wyżej w tenorze postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...]. Jednocześnie ze skargą strona złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.
Postanowieniem z dnia 20 maja 2015 r. sygn. IVSA /Wr 306/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił jako spóźnioną skargę złożoną w tej sprawie na podstawie art. 58 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.)
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z treści art. 245 § 2 p.p.s.a. wynika, że zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego obejmuje prawo pomocy w zakresie całkowitym, które zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy może zostać przyznane osobie fizycznej – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosownie do art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Przy czym przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, o której mowa w art. 247 p.p.s.a., odnosi się do skargi wszczynającej postępowanie przed sądem administracyjnym.
Z kolei bezzasadność skargi zachodzi wówczas, gdy obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie, bez konieczności dokonywania głębszej analizy prawnej, wyklucza możliwość uznania żądania skarżącego. A zatem oczywista bezzasadność skargi wyklucza możliwość przyznania prawa pomocy. Materiał aktowy niniejszej sprawy dowodzi tego, że skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu. Wskazana okoliczność stanowiła podstawę odrzucenia skargi stosownie do treści art. 58 §1 pkt 2 p.p.s.a. Z akt sprawy nie wynika także, aby skarżąca wystąpiła w określonym ustawą terminie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Stwierdzenie powyższego oznacza, że skarga K. S. jest bezzasadna z przyczyn procesowych, a zatem, skarżącej nie przysługuje prawo pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 28 września 2006 r.,sygn. akt I OZ 1338/06, a także J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, komentarz do art. 247, teza 5). W konsekwencji domaganie się prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu i zwolnienia od kosztów sądowych w tej sprawie skutkować powinno oddaleniem wniosku na podstawie art. 247 p.p.s.a.