Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 27 lutego 2019 r. - wydanym w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym - Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił w całości skargę J. S. (dalej: skarżąca) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 24 kwietnia 2018 r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Odpis sentencji powyższego wyroku doręczono dorosłemu domownikowi skarżącej w dniu 4 marca 2019 r.
W dniu 5 marca 2019 r. (k. 55 akt sądowych) skarżąca wniosła sporządzoną (i podpisaną) osobiście skargę kasacyjną od powyższego wyroku wraz z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie jej uzasadnienia tego wyroku.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że odpis wyroku z dnia 27 lutego 2019 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony dorosłemu domownikowi skarżącej w dniu 19 marca 2019 r. (k. 73 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z przytoczonego przepisu wynika jednoznacznie, że skargę kasacyjną strona może skutecznie złożyć po otrzymaniu wyroku z uzasadnieniem, bowiem dzień doręczenia otwiera dopiero termin do wniesienia powyższego środka zaskarżenia.
W orzecznictwie sądowo-administracyjnym podkreśla się, że istota skargi kasacyjnej polega na zakwestionowaniu orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Bez spełnienia tego wymogu skarga kasacyjna nie może zostać skutecznie wniesiona, bowiem bez znajomości motywów zawartych w uzasadnieniu wyroku nie jest możliwe prawidłowe sformułowanie podstaw kasacyjnych, czyli wskazanie na czym polegało naruszenie prawa materialnego lub przepisów postępowania przez sąd orzekający w pierwszej instancji. Brak uzasadnienia pozbawia skarżącego możliwości racjonalnego sformułowania podstaw kasacyjnych, przedstawienia okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji oraz wniosków kasacyjnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2005 r. sygn. akt I GSK 776/05).
Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3. Zdefiniowany w art. 175 § 1 p.p.s.a. przymus adwokacki nie obowiązuje, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami oraz przez rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 p.p.s.a.).
Stosownie do treści art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalną, a zatem podlegającą odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia braków formalnych, jest skarga kasacyjna wniesiona przed doręczeniem stronie skarżącej orzeczenia z uzasadnieniem, a więc przedwcześnie, jak również sporządzona przez osobę, która nie ma kwalifikacji wymaganych w art. 175 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczął swój bieg 20 marca 2018 r. tj. od dnia następującego po dniu, w którym skarżącej doręczono odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. W konsekwencji skarga kasacyjna wniesiona do tutejszego Sądu (i sporządzona osobiście) przez stronę skarżącą w dniu 5 marca 2019 r., tj. przed doręczeniem jej orzeczenia wraz z uzasadnieniem, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.