Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 kwietnia 2023 r. J. K. i R. K. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.
Z akt sprawy wynika, że postępowanie administracyjne wszczęte zostało wnioskiem J.K. o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad niepełnosprawnym ojcem R.K..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga R. K. podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Na wstępie zauważyć należy, że badanie merytorycznej zasadności skargi w każdym przypadku poprzedzone jest sprawdzeniem, czy sprawa będąca jej przedmiotem podlega kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego, a mianowicie, czy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, czy skargę wniósł uprawniony podmiot oraz czy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie.
Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023, poz. 259 ze zm., dalej: u.p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Jest to przepis ogólny, który doznaje doprecyzowania poprzez regulacje art. 32 i art. 33 u.p.p.s.a. W myśl pierwszego przepisu stronami, w wąskim rozumieniu tego pojęcia, w postępowaniu sądowoadministracyjnym są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi.
Natomiast zgodnie z art. 33 u.p.p.s.a., w postępowaniu mogą brać udział uczestnicy na prawach strony (§ 1) oraz pozostali uczestnicy (§ 2). Obie kategorie uczestników postępowania należy traktować tak jak strony w szerokim rozumieniu stosownie do art. 12 u.p.p.s.a. W tym miejscu należy też wskazać, że ze skargą może wystąpić - co do zasady - podmiot, który wykaże "związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej" (por. B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2003, s. 424). Innymi słowy, osoba nie mająca interesu prawnego nie może poszukiwać ochrony na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego. W rezultacie skarga wniesiona przez podmiot, który a limine nie może mieć legitymacji skargowej podlega odrzuceniu, natomiast stwierdzenie w toku postępowania, że wnoszący skargę nie legitymuje się interesem prawnym powoduje oddalenie skargi (por. uchwałę składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2005 r., sygn. akt OPS 1/2004, ONSA i WSA 2005/4/62).
Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie R. K. nie posiada przymiotu strony. Stroną postępowania administracyjnego w sprawie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego jest wyłącznie J. K., która w dniu 3 sierpnia 2022 r. wniosła o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad ww. R. K. i która jest adresatem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.
W tej sytuacji skarga R. K., który w toku postępowania administracyjnego nie występował jako strona, podlegała odrzuceniu, gdyż nie posiada on interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 u.p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 u.p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 u.p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.