Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 grudnia 2019 r. L. L. (dalej: strona lub skarżąca) wniosła skargę na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie rozpoznania ponaglenia.
Zarządzeniem z dnia 27 stycznia 2020 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi poprzez podanie w terminie 7 dni swojego numeru PESEL, z tym pouczeniem, że jego nieprzedstawienie we wskazanym terminie będzie prowadziło do odrzucenia skargi.
W odpowiedzi z dnia 20 lutego 2020 r., udzielonej w związku z otrzymanym wezwaniem do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi, strona zwróciła się o uzasadnienie żądania podania przez nią numeru PESEL, podkreślając że są to jej dane osobowe, zaś w innej sprawie toczącej się przed sądem administracyjnym, w której rozprawa odbyła się 13 marca, nie była wzywana do udzielenia tej informacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), każde pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony je wnoszącej.
Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Taka zaś sytuacja zachodzi w przypadku pisma procesowego szczególnego rodzaju, jakim jest skarga, gdyż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że w dniu 29 stycznia 2020 r. przesłano stronie skarżącej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, z tym pouczeniem, że ich nieusunięcie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania będzie skutkowało odrzuceniem skargi.
W odpowiedzi strona zamiast wskazać numer PESEL, zwróciła się z prośbą o wyjaśnienie jej podstaw do żądania podania tych danych. Sygnalizowane przez skarżąca okoliczności nie mogły jednak spowodować wstrzymania biegu terminu do usunięcia braków wniesionej przez nią skargi. Obowiązujące przepisy nie przewidują bowiem możliwości domagania się przez strony wyjaśnienia podstaw wezwania sądowego z jednoczesnym wstrzymaniem się od jego realizacji. Zwłaszcza, że w niniejszej sprawie takie podstawy wynikały choćby z doręczonej skarżącej korespondencji. W punkcie 9 pouczenia dołączonego do wezwania przytoczono bowiem treść powołanego już na wstępie art. 46 p.p.s.a., z którego jasno wynikało m.in., że pierwsze pismo w sprawie (m.in. skarga) powinno zawierać numer PESEL strony je wnoszącej. Oznacza to zatem, że niepodanie tych danych należało traktować jako brak formalny pisma, który strona zobowiązana była usunąć w wyznaczonym przez sąd terminie.
Bez znaczenia była również okoliczność, że w innej sprawie toczącej się przed tutejszym sądem pod sygnaturą akt IV SA/Wr 13/19, w której rozprawa odbyła się w dniu 13 marca 2019 r., strona nie była wzywania do podania numeru PESEL.
Nie istniał bowiem wówczas taki obowiązek. Konieczność podawania numeru PESEL w pismach kierowanych do sądu został bowiem wprowadzona dopiero z dniem 31 maja 2019 r. w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 12 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r., poz. 934).
Niezrealizowanie zatem wezwania sądu w wyznaczonym terminie prowadzić musiało do stwierdzenia, że wniesiona przez stronę skarga nie mogła zostać rozpatrzona merytorycznie. W przedmiotowej sprawie nie budziło bowiem wątpliwości, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone stronie co najmniej w dniu udzielenia przez nią na niego odpowiedzi, tj. 20 lutego 2020 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżąca nie podała jednak swojego numeru PESEL.
Wobec powyższego wniesioną skargę, której braków formalnych strona nie usunęła w wyznaczonym terminie, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.